II SA/Po 1209/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Jan Szuma po rozpoznaniu w dniu [...] r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] października 2016 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: odrzucić skargę /-/ J.Szuma

Pismem z dnia 5 grudnia 2017 r. E. K. zaskarżyła decyzję Starosty [...] z dnia [...] 2016 r., [...] oraz decyzję Wojewody z dnia [...] października 2016 r., [...]. W związku z faktem, że w jednym piśmie zaskarżono dwie odrębne decyzje różnych organów, zawarte w treści pisma z dnia 5 grudnia 2017 r. skargi zostały zarejestrowane oddzielnie. Sprawie ze skargi na decyzję Starosty [...] z dnia [...] 2016 r., [...] nadano sygnaturę II SA/Po 1210/17, natomiast sprawie ze skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] października 2016 r., [...] nadano sygnaturę II SA/Po 1209/17 (obecnie procedowana). Pismem z dnia 12 grudnia 2017 r. Wojewoda przedstawił odpowiedź na skargę (k. 150 akt sądowych). Postanowieniem z dnia 26 lutego 2018 r. referendarz sądowy rozpoznał wniosek E. K. o przyznanie prawa pomocy odmawiając jego uwzględnienia (k. 144 akt sądowych). Postanowieniem z dnia 30 marca 2018 r. Sąd utrzymał postanowienie referendarza w mocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W stosunku do zaskarżonej decyzji Wojewody z dnia [...] października 2016 r., [...] skarżąca wniosła co prawda odwołanie, które – jak wynika to z akt administracyjnych – spowodowało utrzymanie jej w mocy przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (zob. k. 51 akt administracyjnych), jednakże to nie zaktualizowało to dla niej prawa do wniesienia skargi przeciwko decyzji Wojewody, która zachowuje w omawianym przypadku charakter decyzji pierwszoinstancyjnej. Dopowiedzieć trzeba, że konsekwencją warunku "wyczerpania środków zaskarżenia" jest to, że skarga do sądu administracyjnego formalnie może być skierowana tylko przeciwko decyzji drugoinstancyjnej wydanej na skutek odwołania. Trafnie zatem w decyzji Wojewody pouczono o odwołaniu, a dopiero we wskazanej wyżej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2016 r., [...] znalazło się pouczenie o prawie do wniesienia skargi (do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne. Stosownie do art. 58 § 3 P.p.s.a. postanowienie o odrzuceniu skargi mogło zostać wydane na posiedzeniu niejawnym. /-/ J.Szuma