II SA/Po 1178/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. M. i A. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę; postanawia I. umorzyć postępowanie sądowe ze skargi A. K., II. zwrócić skarżącej A. K. na koszt Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu) uiszczony wpis od skargi w kwocie [...]zł (słownie: [...] złotych). /-/ T. Świstak

E. M. i A. K. reprezentowane przez pełnomocnika adw. P. S. wniosły do tutejszego Sądu skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] 2017 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia na rzecz P. W. pozwolenia na budowę wieży stacji bazowej telefonii komórkowej sieci [...] nr [...] na działce nr [...], obręb [...] P. , jednostka ewid. [...]. W piśmie procesowym z dnia 15 grudnia 2017 r. pełnomocnik skarżących oświadczył, że cofa skargę wniesioną w imieniu A. K.. Następnie na wezwanie Sądu w dniu 15 stycznia 2018 r. A. K. uiściła wpis od skargi w kwocie [...]zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Uznając cofnięcie przez A. K. skargi za skuteczne i dopuszczalne, w rozumieniu powołanego wyżej przepisu, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. umorzył postępowanie sądowe w niniejszej sprawie wywołane skargą A. K. (pkt I sentencji postanowienia). Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a Sąd orzekł o zwrocie skarżącej A. K. uiszczony wpis od skargi w kwocie [...]zł (pkt II sentencji postanowienia). /-/ T. Świstak