II SA/Po 1142/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A na decyzję Marszałka Województwa Wielkopolskiego z dnia [...] kwietnia 2009 r., Nr [...] w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego; postanawia odrzucić skargę. /-/ Wiesława Batorowicz

Pismem z dnia [...] września 2014 r. A zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wskazaną w sentencji decyzję Marszałka Województwa Wielkopolskiego z dnia [...] kwietnia 2009 r. Nr [...] zmienioną decyzją Marszałka Województwa Wielkopolskiego z dnia [...] czerwca 2009 r. Nr [...]. W odpowiedzi na powyższą skargę Marszałka Województwa Wielkopolskiego wniósł w pierwszej kolejności o jej odrzucenie podnosząc, że skarżący: (a) nie posiada legitymacji skargowej, (b) nie wyczerpał środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej w skrócie: "P.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Zaskarżona decyzja Marszałka Województwa Wielkopolskiego jest decyzją wydaną w pierwszej instancji. Czyniąc natomiast zadość zasadzie dwuinstancyjności postępowania, która wynika wprost z art. 15 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., Nr 267 ze zm.; dalej w skrócie: "K.p.a."), do decyzji wydanej w pierwszej instancji służy zgodnie z treścią art. 127 § 1 K.p.a. odwołanie. Decyzja Marszałka Województwa Wielkopolskiego zawierała pouczenie o trybie i terminie wniesienia odwołania. Konsekwencją powyższego jest stwierdzenie, że skarżący nie wyczerpał wszystkich przysługujących mu w postępowaniu administracyjnych środków zaskarżenia, zatem skarga do sądu administracyjnego jest na obecnym etapie przedwczesna. Wobec powyższego złożenie niniejszej skargi do Sądu nie może skutkować rozpatrzeniem sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Sąd administracyjny nie jest bowiem uprawniony do kontroli legalności decyzji organu administracji pierwszej instancji. Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, że wniesienie skargi na decyzję organu pierwszej instancji jest niedopuszczalne, co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a. Nadto wskazać należy, że z akt sprawy nie wynika, aby skarżący był stroną postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem decyzji będącej przedmiotem niniejszej skargi. Dlatego też, aby skutecznie mógł wszcząć postępowanie w przedmiocie kontroli legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia, musiałby najpierw wzruszyć ostateczną decyzję w trybie postępowania nadzwyczajnego. /-/ Wiesława Batorowicz