II SA/Po 1115/18

Dnia 1 marca 2019 roku Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2019 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku K. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi K. K. na decyzję W. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] roku, Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wprowadzenie do obrotu środka zastępczego postanawia 1. zwolnić K. K. od kosztów sądowych, powyżej uiszczonej opłaty sądowej w wysokości [...] zł, 2. ustanowić dla K. K. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w P. /-/ R. Talaga

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu K. K. zawarł wniosek o zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów i opłat sądowych. Jednocześnie K.K. (bez wezwania sądu) uiścił opłatę z tytułu wniesienia skargi w wysokości [...] zł. W odpowiedzi na wezwanie Sądu K. K. przedłożył wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Z informacji zawartych we wniosku wynika, że K. K. prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z matką. Ich wspólne miesięczne dochody obejmują świadczenie emerytalne matki w wysokości [...] zł oraz wynagrodzenie za pracę wnioskodawcy w wysokości [...] zł. Wnioskodawca nie posiada żadnych nieruchomości ani oszczędności zgromadzonych na rachunkach bankowych i w gotówce, papierów wartościowych i innych praw majątkowych (udziałów, polis inwestycyjnych, jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych), a także żadnych przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000,00 zł. K. K. zadeklarowała wśród zobowiązań i stałych wydatków: alimenty sądowe w wysokości [...] zł, opłaty sądowe w wysokości [...] zł oraz rachunki (prąd, gaz) w wysokości [...] zł Zasadą postępowania przed sądami administracyjnymi jest obowiązek ponoszenia przez stronę kosztów postępowania, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej w myśl art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 roku, poz. 1302 ze zm.) dalej jako "P.p.s.a.". Przyznanie prawa pomocy w całości następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Ciężar wykazania zasadności wniosku spoczywa, zatem na wnioskodawcy ubiegającym się o prawo pomocy. Owo wykazanie polega w rzeczywistości na przedstawieniu w sposób przekonujący, że strona nie dysponuje środkami, które mogłaby przeznaczyć na uiszczenie kosztów postępowania chociażby w części. Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że aktualna sytuacja K. K. nie pozwala na poniesienie kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Istotna w tym zakresie jest aktualna sytuacja majątkowa i finansowa oraz możliwości płatnicze wnioskodawcy oceniane przez pryzmat jego dochodów, które przeznaczane są na zaspokojenie koniecznych kosztów bieżącego utrzymania. Wnioskodawca po zaspokojeniu podstawowych kosztów utrzymania nie dysponuje wolnymi środkami, które mógłby przeznaczyć na poniesienie kosztów sądowych oraz na wynagrodzenie pełnomocnika z wyboru. W takim przypadku należy uznać, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowo-administracyjnego. Tym samym uzasadniony jest jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od połowy kosztów sądowych powyżej uiszczonej opłaty oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w zw. z art. 246 §1 pkt 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ R. Talaga