II SA/Po 106/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Paweł Daniel po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi M. B. na postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 13 grudnia 2023 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne

M. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na opisane powyżej postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 13 grudnia 2023 r., nr [...], w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W odpowiedzi na skargę Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wniósł o umorzenie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu wskazując, że działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a.") uwzględnił skargę i postanowieniem z dnia 05 lutego 2024 r., uchylił postanowienie z dnia z dnia 13 grudnia 2023 r. Do akt sprawy załączono postanowienie z dnia 05 lutego 2024 r. Odpowiedź na skargę została doręczona skarżącemu jednakże nie wywołała jakiejkolwiek procesowej. W wykonaniu wezwania sądowego, Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w piśmie z dnia 11 marca 2024 r. oświadczył, że decyzja autokontrolna nie została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 zdanie pierwsze P.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie 30 dni od dnia jej otrzymania. W niniejszej sprawie Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych we wspomnianym trybie – tzw. autokontroli – uchylił w całości zaskarżone postanowienie. W takiej sytuacji procesowej, to jest wobec skutecznego wzruszenia orzeczenia stanowiącego przedmiot skargi w niniejszej sprawie sama skarga jako środek zaskarżenia utraciła swój byt, co powoduje bezprzedmiotowość niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego. Innymi słowy, Sąd nie może kontrolować postanowienia, które już zostało uchylone. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.