II SA/Po 1041/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Jan Szuma po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. A. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy dłużnikowi alimentacyjnemu postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji /-/ J. Szuma

Pismem z dnia [...] r. K. A. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., [...], którą utrzymano w mocy decyzje Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r., [...] w przedmiocie zatrzymania skarżącemu, jako dłużnikowi alimentacyjnemu, prawa jazdy. We wnioskach skargi K. A., poza żądaniem głównym obejmującym zaskarżenie decyzji, wystąpił o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na zasadzie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej "P.p.s.a."). Skarżący nie uzasadnił wprost wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Kolegium, jednakże w uzasadnieniu skargi przedstawił okoliczności, które pośrednio łączą się z tym zagadnieniem. Wyjaśnił, że w lipcu 2017 r. zakwalifikował się na szkolenie na kierowcę kategorii C organizowane ze środków unijnych przez Europejską Grupę Doradczą. Na datę wniesienia skargi K. A. zaznaczył, że czynnie uczestniczy w szkoleniu w "[...]" w K.. Warunkiem przystąpienia do egzaminu jest jednak posiadanie prawa jazdy kategorii B. Skarżący dodał, że po zdaniu egzaminu będzie miał zagwarantowany płatny staż i prawdopodobnie uzyska stałą pracę, co pozwoli mu na spłacenie zadłużenia i wywiązanie się z obowiązku alimentacyjnego. Jest on osobą długotrwale bezrobotną i jest to szansa na powrót do życia zawodowego. Pismem z dnia [...] r. K. A. skierował do Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu pismo [włączono je następnie do akt sprawy – zob. k. 11 akt sądowych], w którym wystąpił o przyspieszenie rozpoznania sprawy. Ponownie wskazał, że ze względu na odbywane szkolenie ma możliwość podejścia do egzaminu na prawo jazdy kategorii C, a następnie uzyskania zatrudnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 61 § 1 i 3 P.p.s.a. wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub zawieszenia czynności. Sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zasadą wyrażoną we wskazanym przepisie jest więc wykonalność ostatecznych decyzji organów administracyjnych, a wstrzymanie wykonalności decyzji jest wyjątkiem od tej zasady, który wystąpić może w razie zaistnienia ustawowych przesłanek (faktów) uzasadniających to wstrzymanie i po spełnieniu przez stronę warunków jakie ustawa nakłada na nią, w sytuacji ubiegania się o wstrzymanie wykonania ostatecznej decyzji. Przede wszystkim podkreślić należy, iż wstrzymanie wykonalności decyzji przez sąd administracyjny następuje tylko na wniosek strony, a co za tym idzie – wykazanie, że istnieją pozytywne przesłanki od których ustawa uzależnia wstrzymanie decyzji przez sąd, spoczywa na stronie która taki wniosek składa. Strona powinna jest wykazać (uprawdopodobnić), że istnieją przesłanki o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. to jest, że w razie wykonania tej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanka w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, zachodzi w przypadku zagrożenia wystąpienia szkody, która nie będzie mogła być naprawiona, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Natomiast trudne do odwrócenia skutki powstają zwykle tam, gdzie po wykonaniu decyzji jest niemożliwy powrót do pierwotnego stanu sprawy. Oceniając w powyższym kontekście wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji stwierdzić należy, że K. A. wykazał, iż jej wykonanie będzie wiązało się z wystąpieniem trudnych do odwrócenia skutków. Skutki te wiązać należy z prawdopodobieństwem zaprzepaszczenia zaistniałych czasowo, korzystnych dla skarżącego perspektyw zawodowych, które łączą się z odbywanym szkoleniem i egzaminem na prawo jazdy kategorii C. Dodatkowe uprawnienie może otworzyć przed K. A. szansę uzyskania stałego zatrudnienia oraz wyjścia z zadłużenia alimentacyjnego. Podejście do wskazanego przez skarżącego egzaminu na prawo jazdy kategorii C – który jest zwieńczeniem kursu dofinansowanego przez środki z Unii Europejskiej, a zarazem który jest uwarunkowany legitymowaniem się dotychczasowym prawem jazdy (kategorii B) – nastąpić ma w okresie, gdy toczyć się będzie postępowanie sądowe. W tych szczególnych okolicznościach Sąd uznał, że zachodzi podstawa do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Na marginesie Sąd wyjaśnia, że odnotował, iż wykonanie zaskarżonej decyzji nie wiąże się z cofnięciem uprawnień do kierowania pojazdami kat. B. Miał jednak na względzie, że jej skutek obejmujący utratę możliwości dysponowania dokumentem stwierdzającym posiadanie uprawnienia do kierowania pojazdem zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 5 maja 2016 r. o kierujących pojazdami (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 978 ze zm.) jest jednym z warunków uznania danej osoby za kierującego pojazdem. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia. Stosownie do art. 61 § 5 P.p.s.a. postanowienie wydano na posiedzeniu niejawnym. /-/ J. Szuma