II SA/Po 104/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Szaniecka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 sierpnia 2014 r. skargi kasacyjnej T.K. od postanowienia z dnia 13 lutego 2014 r., II SA/Po 104/14 w sprawie ze skarg T.K. na czynności Prezesa Sądu Okręgowego w Poznaniu w przedmiocie nienależytego załatwienia sprawy postanawia odrzucić skargę kasacyjną /-/J. Szaniecka

Postanowieniem z dnia 13 lutego 2014 r., II SA/Po 104/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę T.K. na czynności Prezesa Sądu Okręgowego w Poznaniu w przedmiocie nienależytego załatwienia sprawy. Postanowienie to doręczono osobiście T.K. dnia 21 lutego 2014 r. (k. 29 verte akt sądowych). Pismem z dnia 22 lutego 2014 r. (złożonym dnia 27 lutego 2014 r. – zob. k. 30 akt sądowych) T.K. wystąpił o ustanowienie pełnomocnika z urzędu celem umożliwienia mu drogi odwoławczej od postanowienia z dnia 13 lutego 2014 r. Do pisma dołączył formularz wniosku o przyznanie mu prawa pomocy. Dnia 22 maja 2014 r. (po sprzeciwie skarżącego) Sąd ustanowił dla T.K. radcę prawnego, którego wyznaczyć miała Okręgowa Izba Radców Prawnych w Poznaniu (k. 55 i nast. akt sądowych). Pismem z dnia 4 lipca 2014 r. Wicedziekan Okręgowej Izby Radców Prawnych w Poznaniu zawiadomił Sąd o wyznaczeniu dla T.K. radcy prawnego R.S. Pismem z dnia 24 lipca 2014 r. R.S. poinformował, że usługi wykonywane przez niego na zasadzie prawa pomocy wchodzą w zakres prowadzonej przez niego działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Pismem z dnia 6 sierpnia 2014 r., nadanym w Urzędzie Pocztowym tego samego dnia, reprezentujący T.K. radca prawny R.S. złożył skargę kasacyjną. Włącznie z tą skargą nie został jednak złożony wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu jako spóźniona. Zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwanej dalej "P.p.s.a.") skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Jak już wyżej wskazano, zaskarżone skargą kasacyjną postanowienie z dnia 13 lutego 2014 r. zostało doręczone T.K. 21 lutego 2014 r., co oznacza, że skarga ta powinna być złożona najpóźniej 24 marca 2014 r. (w ostatni dzień terminu wypadła niedziela). Złożona 6 sierpnia 2014 r. przez radcę prawnego R.S. skarga kasacyjna została zatem złożona po terminie do jej wniesienia i podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 P.p.s.a. Sąd zwraca uwagę, że ma na względzie okoliczność, iż w terminie otwartym do złożenia skargi kasacyjnej T.K. ubiegał się o przyznanie mu prawa pomocy, w tym o ustanowienie pełnomocnika z urzędu (celem złożenia skargi kasacyjnej), które to prawo zostało mu przyznane dnia 22 maja 2014 r. Okoliczność ta ewentualnie uzasadniała złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Warunki przywrócenia terminu, oraz wymogi dla wniosku o przywrócenie terminu określają przepisy art. 86 § 2 i art. 87 ustawy. Skarga kasacyjna wniesiona od postanowienia z dnia 13 lutego 2014 r. nie zawiera jednak wniosku o przywrócenie terminu. Na marginesie trzeba dodać, że Sąd orzekający w niniejszej sprawie nie podziela poglądu wyrażonego w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 kwietnia 2005 r., II OZ 253/05 (orzeczenia.nsa.gov.pl), w którym stwierdzono, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej powinien biec od dnia, w którym pełnomocnik ustanowiony z urzędu powziął wiadomość o wyznaczeniu go przez właściwy organ samorządu zawodowego do reprezentowania oznaczonej osoby w konkretnej sprawie. Pogląd wyrażony w tym postanowieniu nie znalazł akceptacji w późniejszym orzecznictwie sądów administracyjnych, w tym Naczelnego Sądu Administracyjnego (zob.: choćby postanowienia z dnia 12 października 2012 r., II OZ 884/12, z dnia 12 września 2013 r., I OZ 767/13, czy postanowienie z dnia 8 maja 2014 r., II GZ 194/14, orzeczenia.nsa.gov.pl). Zdaniem Sądu orzekającego w tej sprawie należy przyjąć, że wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Jak już wyżej wskazano, ustanowienie pełnomocnika z urzędu po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej może mieć natomiast znaczenie w przypadku złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W sprawie wniosek taki jednak nie wpłynął. W związku z powyższym, na podstawie art. 178 w związku z art. 177 § 1 P.p.s.a. skargę kasacyjną jako wniesioną po upływie terminu należało odrzucić. /-/J. Szaniecka