II SA/Po 1/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Szaniecka po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R.B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi R.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lesznie z dnia 28 marca 2013 r., [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej /-/ J.Szaniecka

Wyrokiem z dnia 27 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę R.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lesznie z dnia 28 marca 2013 r., [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego. Wnioskiem z dnia 27 lutego 2014 r. skarżący zwrócił się o sporządzenie uzasadnienia powyższego orzeczenia, a nadto o przyznanie jej prawa pomocy przez ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 1 kwietnia 2014 r., zaś wniosek o przyznanie prawa pomocy został uwzględniony postanowieniem z dnia 31 marca 2014 r. W skardze kasacyjnej z dnia 12 maja 2014 r. pełnomocnik skarżącego zawarła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. W motywach wniosku podała, że pismo o wyznaczeniu jej przez Okręgową Izbę Radców Prawnych pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego odebrała 8 maja 2014 r. Następnie pełnomocnik bez zbędnej zwłoki zapoznała się z aktami sprawy, co miało miejsce 12 maja 2014 r. Z akt wynika natomiast, że Sąd powiadomił pełnomocnika skarżącego o jej wyznaczeniu pismem z dnia 9 maja 2014 r., doręczonym 13 maja 2014 r., informując jednocześnie o stanie sprawy. W dalszej kolejności pełnomocnik skarżącego podniosła, że R.B. bez swojej winy uchybił terminowi, bowiem samodzielnie nie mógł sporządzić skargi kasacyjnej, a równocześnie nie miała wpływu na czynności organów związane z ustanowieniem pełnomocnika z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 87 § 1 i § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej powoływanej jako "P.p.s.a.") pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do Sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy nie budzi wątpliwości, że skarżący dochował powołanego wyżej terminu, składając skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia w dniu 15 maja 2014 r. (data nadania), tj. w drugim dniu od daty zawiadomienia przez Sąd radcy prawnego I. S-P. o ustanowieniu jej pełnomocnikiem z urzędu. Termin ten zostałby dochowany, nawet jeżeli przyjąć, że pełnomocnik dowiedziała się o jej ustanowieniu w dniu 8 maja 2014 r. (na datę tę pełnomocnik wskazuje w skardze kasacyjnej). Sąd podziela również stanowisko skarżącego, iż nie ponosi on winy w uchybieniu terminu. Skarżący nie miał bowiem wpływu na przebieg czynności procesowych związanych z ustanowieniem pełnomocnika w trybie art. 244 P.p.s.a. Należy dodać, że wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżący złożył w terminie otwartym do złożenia skargi kasacyjnej i to niezwłocznie po ogłoszeniu wyroku. W tych warunkach należało stwierdzić, że zaistniały - przewidziane art. 87 § 2 P.p.s.a. - przesłanki do przywrócenia skarżącemu uchybionego terminu. Dlatego, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu. /-/ J.Szaniecka