II SA/Op 71/15

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Anna Misiak-Janik po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata J. M. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 31 października 2014 r., nr [...] w przedmiocie prawa do zasiłku dla opiekuna postanawia: przyznać adwokatowi J. M. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu, obejmujące wynagrodzenie w kwocie zł 221,40 zł (słownie: dwieście dwadzieścia jeden złoty i czterdzieści groszy), zawierającej podatek od towarów i usług, w kwocie 41,40 zł (słownie: czterdzieści jeden złoty i czterdzieści groszy).

Wyrokiem z dnia 5 maja 2015 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę M. W. na opisaną w sentencji postanowienia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 31 października 2014 r. Postanowieniem z dnia 2 lipca 2015 r., referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu ustanowił skarżącemu adwokata. Na pełnomocnika z urzędu wyznaczony został przez Okręgową Radę Adwokacką w Opolu, adwokat J. M., wykonujący zawód w Kancelarii Adwokackiej w [...]. Pełnomocnik skarżącego sporządził i wniósł w dniu 1 września 2015 r. skargę kasacyjną od zapadłego w sprawie wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Pełnomocnik zażądał przy tym, zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych, oświadczając jednocześnie, że nie zostały one pokryte w całości jak i w części. W dniu 25 kwietnia 2017 r., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną skarżącego (sygn. akt I OSK 3237/15), a z protokołu rozprawy wynika, że pełnomocnik skarżącego nie uczestniczył w posiedzeniu Sądu II instancji (k-121 akt). Działając na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369, ze zm.) – zwanej dalej "P.p.s.a." zważono, co następuje: Stosownie do treści art. 250 P.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje obecnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714), które obowiązuje od dnia 2 listopada 2016 r. W § 22 ww. rozporządzenia wskazano, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe, do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Wcześniej obowiązywało rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801), które weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 r. W § 22 tego rozporządzenia wskazano, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe, do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Skarga kasacyjna wpłynęła do Sądu w dniu 1 września 2015 r., a zatem zastosowanie w niniejszej sprawie znajdują przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461, ze zm.), powoływanego dalej jako "rozporządzenie z dnia 28 września 2002 r." Stosownie więc do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit b) rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r., stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Wynagrodzenie adwokata za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosi zatem 180 zł, albowiem adwokat nie reprezentował skarżącego w postępowaniu przed Sądem I instancji. Ponadto, stosownie do § 2 ust. 3 przywołanego rozporządzenia, w sprawach w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, czyli o 23%. Za podjęte przez pełnomocnika czynności przysługuje zatem wynagrodzenie w łącznej kwocie 221,40 zł. Referendarz sądowy nie znalazł przy tym podstaw do zastosowania w przedmiotowej sprawie zwiększonej stawki wynagrodzenia za prowadzenie sprawy, podjęte bowiem przez pełnomocnika czynności nie przekraczają granic zwykłej staranności profesjonalnego reprezentanta. W związku z powyższym, wobec poprawnego wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, zawierającego stosownie oświadczenie pełnomocnika, że koszty te nie zostały pokryte ani w całości, ani w części, referendarz działając na zasadzie art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a., orzekł o przyznaniu wynagrodzenia w wysokości, podanej jak w sentencji.