II SA/Op 439/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 7 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w likwidacji w [...] na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 18 czerwca 2021 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier hazardowych bez koncesji na automatach do gier postanawia odrzucić skargę.

A Sp. z o.o. w likwidacji w [...], działająca przez pełnomocnika radcę prawnego W. Z., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 18 czerwca 2021 r., nr [...], w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier hazardowych bez koncesji na automatach do gier, w kwocie 300.000 zł. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału II Sądu z dnia 9 sierpnia 2021 r. skarżąca Spółka została wezwana - do rąk pełnomocnika - do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 3.000 zł oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie oryginału prawidłowego pełnomocnictwa procesowego, wykazanie, stosownie do art. 29 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, że osoba podpisująca pełnomocnictwo jest umocowana do działania w imieniu strony skarżącej i w tym celu przedstawienie dokumentu potwierdzającego takie umocowanie, np. aktualnego na dzień wniesienia skargi lub pełnego odpisu z KRS skarżącej Spółki, a także do prawidłowego oznaczenia strony skarżącej i w tym zakresie wskazania, czy skarga jest wnoszona przez A Sp. z o.o. w likwidacji, czy przez B Sp. z o.o. Zarządzenia zawierały pouczenie, że niezastosowanie się do ich treści w terminie 7 dni od dnia doręczenia spowoduje odrzucenie skargi. Wezwania doręczono pełnomocnikowi Spółki w dniu 13 sierpnia 2021 r. (por. pocztowe potwierdzenie odbioru przesyłki - k. 37 akt sądowych). W dniu 20 sierpnia 2021 r. pełnomocnik przesłał oryginał pełnomocnictwa i aktualny odpis z KRS skarżącej, a także wyjaśnił, że stroną skarżącą jest A Sp. z o.o. w likwidacji w [...]. Natomiast do dnia wydania niniejszego postanowienia strona skarżąca nie wykonała wezwania w zakresie uiszczenia wpisu sądowego od skargi, co potwierdza zapisek urzędowy z dnia 13 września 2021 r. (k. 47 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Stosownie zaś do brzmienia art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z przytoczonego przepisu wynika, że skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga m.in. uiszczenia stosownej opłaty. Jeśli strona skarżąca nie uiści wpisu od skargi, wówczas jest zobowiązana to uczynić na wezwanie przewodniczącego, w wyznaczonym przez niego terminie tygodniowym. W razie niewykonania wezwania przez stronę skarżącą, skarga zostanie odrzucona przez sąd. W niniejszej sprawie wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 3.000 zł, obliczonego stosownie do § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535), zostało prawidłowo doręczone pełnomocnikowi Spółki w dniu 13 sierpnia 2021 r. Wobec tego siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 20 sierpnia 2021 r. Skoro w wyznaczonym terminie strona skarżąca nie uiściła wpisu sądowego od skargi, to skargę należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a.