II SA/Op 42/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Janowska – spr. po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu D. N. i Z. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 30 listopada 2017 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia: odrzucić sprzeciw.

Decyzją z dnia 14 lipca 2017 r., nr [..] Prezydent Miasta Opola odmówił A Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie lokalizacji inwestycji celu publicznego polegającej na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej sieci [...] wraz z wewnętrzną linią zasilającą i urządzeniami infrastrukturalnymi na terenie dz. nr a z k. m. 3 obręb [...] w [...]. Następnie, decyzją z dnia 30 listopada 2018 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławczego w Opolu, uchyliło w całości decyzję, działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta Opola, Zastępcy Naczelnika Wydziału Urbanistyki, Architektury i Budownictwa z 14.07.2017 r. nr [...] odmawiającą ustalenia, na rzecz A Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie, lokalizacji inwestycji celu publicznego polegającej na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej sieci [...] wraz z wewnętrzną linią zasilającą i urządzeniami infrastrukturalnymi na terenie dz. nr a z k. m. 3 obręb [...] w [...], oraz przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że pismem z dnia 5 grudnia 2017 r., nr [..] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu zwróciło się do Prezydenta Miasta Opola o podanie do publicznej wiadomości, w sposób zwyczajowo przyjęty, obwieszczenia o wydanej przez Kolegium decyzji. W dniu 4 stycznia 2018 r. wpłynęło do Kolegium pismo organu I instancji informujące, że obwieszczenie "było wywieszone" w Urzędzie Miasta Opola w okresie od dnia 13 grudnia 2017 r. do dnia 27 grudnia 2017 r. Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem organu II instancji, sprzeciw do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu wnieśli D. N. i Z. N., pismem z dnia 21 stycznia 2018 r., złożonym osobiście w formie kserokopii w siedzibie Sądu w dniu 22 stycznia 2018 r. Jednocześnie, złożyli w dniu 22 stycznia 2018 r. sprzeciw w siedzibie organu, tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu, co potwierdza data prezentaty na skardze (por. k- 2 akt sądowych). W odpowiedzi na sprzeciw organ wniósł o jego odrzucenie, jako wniesionego po upływie terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Sprzeciw należało odrzucić. Zgodnie z treścią art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.), zwanej dalej: "P.p.s.a." od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw, zwany dalej "sprzeciwem od decyzji". Stosownie natomiast do treści art. 64b § 1 P.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Tym samym wskazać należy, że w myśl art. 64a w związku z art. 64c § 1 P.p.s.a., od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 K.p.a. skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść sprzeciw do sądu administracyjnego. Sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji (art. 64 c § 1 P.p.s.a.). W myśl art. 49 § 1 i § 2 K.p.a., jeżeli przepis szczególny tak stanowi, zawiadomienie stron o decyzjach i innych czynnościach organu administracji publicznej może nastąpić w formie publicznego obwieszczenia, w innej formie publicznego ogłoszenia zwyczajowo przyjętej w danej miejscowości lub przez udostępnienie pisma w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej właściwego organu administracji publicznej. Dzień, w którym nastąpiło publiczne obwieszczenie, inne publiczne ogłoszenie lub udostępnienie pisma w Biuletynie Informacji Publicznej wskazuje się w treści tego obwieszczenia, ogłoszenia lub w Biuletynie Informacji Publicznej. Zawiadomienie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia, w którym nastąpiło publiczne obwieszczenie, inne publiczne ogłoszenie lub udostępnienie pisma w Biuletynie Informacji Publicznej. Decyzja w sprawie lokalizacji inwestycji celu publicznego (a z taką sprawą zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2018 r. poz. 121) mamy niewątpliwie do czynienia w niniejszym postępowaniu) wydawana jest na podstawie ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2017 r. poz. 1073 z późn. zm.) - zwanej dalej ustawą. W niniejszej sprawie istotne jest zatem ustalenie, czy D. N. i Z. N. dochowali terminu do wniesienia sprzeciwu na decyzję dotyczącą ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. Po analizie akt administracyjnych sprawy, w pierwszej kolejności wskazać należy, że D. N. i Z. N. są właścicielami dz. nr b, sąsiadującej z działką nr a, na której planowana jest realizacja inwestycji, przez co są stroną w przedmiotowym postępowaniu. Z uwagi na okoliczność, że nie są inwestorem, ani właścicielami, bądź użytkownikami wieczystymi dz. nr a, organ o decyzji z dnia 30 listopada 2017 r. zawiadomił ich w trybie art. 53 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zgodnie bowiem z treścią art. 53 ust. 1 ustawy, o wszczęciu postępowania w sprawie wydania inwestycji celu publicznego oraz postanowieniach i decyzji kończącej postępowanie strony zawiadamia się w drodze obwieszczenia, a także w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości. Inwestora oraz właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości, na których będą lokalizowane inwestycje celu publicznego, zawiadamia się na piśmie. Podkreślić należy, że przywołany wyżej przepis art. 53 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wprowadza zmiany w postępowaniu administracyjnym ogólnym polegające na odmiennej regulacji niż w K.p.a., spraw związanych z zawiadomieniem stron o czynnościach procesowych przy czym dotyczy jedynie postępowania o ustaleniu lokalizacji celu publicznego. Opierając się na powyżej wskazanym art. 53 ust. 1 ustawy należy przyjąć, że w sytuacji gdy strona skarżąca nie jest inwestorem, właścicielem, czy użytkownikiem wieczystym działki objętej inwestycją, to nawet podnoszona okoliczność oddziaływania na nieruchomość skarżącej inwestycji, nie jest podstawą do dokonywania jej doręczeń o toczącym się postępowaniu, w tym decyzji kończącej na piśmie. Wystarczającym w takim wypadku jest bowiem dokonywanie obwieszczeń, a jak wynika z ustaleń dokonanych przez Sąd, obwieszczenie o wydanej decyzji zostało dokonane i ta okoliczność nie została podważona. W dniu 4 stycznia 2018 r. wpłynęło do Kolegium pismo Prezydenta Miasta Opola informujące, że obwieszczenie "było wywieszone" w Urzędzie Miasta Opola w okresie od dnia 13 grudnia 2017 r. do dnia 27 grudnia 2017 r. Skoro zawiadomienie o wydanej przez Kolegium decyzji z dnia 30 listopada 2017 r., nr [...] - poprzez obwieszczenie Prezydenta Miasta Opola - zostało podane do publicznej wiadomości w okresie od dnia 13 grudnia 2017 r. do dnia 27 grudnia 2017 r., to 14-dniowy termin do wniesienia sprzeciwu rozpoczął się w dniu 28 grudnia 2017 r., a jego bieg zakończył w dniu 10 stycznia 2018 r. Skarżący złożyli natomiast sprzeciw w siedzibie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu dopiero w dniu 22 stycznia 2018 r., a zatem z uchybieniem terminu. Na ocenę terminowości wniesienia w sprawie sprzeciwu nie miała przy tym wpływu okoliczność, że jednocześnie skarżący w dniu 22 stycznia 2018 r. złożyli kopię sprzeciwu także bezpośrednio w siedzibie tut. Sądu. O dochowaniu terminu w przypadku bezpośredniego złożenia sprzeciwu do sądu administracyjnego, stosownie do art. 64 c § 3 P.p.s.a., można mówić jedynie gdy przed jego upływem strona wniosła sprzeciw od decyzji wprost do sądu administracyjnego. W takim przypadku sąd niezwłocznie wzywa organ, który wydał zaskarżoną decyzję, do przekazania sądowi kompletnych i uporządkowanych akt sprawy. Z sytuacją taką nie mamy do czynienia jednak w przedmiotowej sprawie, bowiem złożenie sprzeciwu w tut. Sądzie nastąpiło już po upływie terminu do jego wniesienia. Wobec powyższego zaistniały przesłanki do zastosowania art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 64b § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca sprzeciw wniesiony po upływie terminu do jego wniesienia. O powyższym Sąd orzekł zatem, jak w sentencji.