II SA/Op 418/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 29 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. S. na decyzję Starosty Powiatu Kędzierzyńsko-Kozielskiego z dnia 9 grudnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie skierowania na kurs reedukacyjny postanawia odrzucić skargę.

Starosta Powiatu Kędzierzyńsko-Kozielskiego decyzją z dnia 9 grudnia 2020 r., nr [...], skierował D. S. na kurs reedukacyjny w zakresie problematyki przeciwalkoholowej i przeciwdziałania narkomanii. Z pouczenia zawartego w doręczonej stronie decyzji wynikało prawo wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu w terminie 14 dni od dnia otrzymania decyzji. D. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę między innymi na powyższą decyzję. W odrębnym piśmie wyjaśnił bowiem, że skarży decyzje i postanowienie Starosty Kędzierzyńsko-Kozielskiego, w tym decyzję z dnia 9 grudnia 2020 r., nr [...]. Skarga na tę decyzję została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Op 418/21 i stanowi przedmiot niniejszego postępowania. W odpowiedzi na skargę Starosta Powiatu Kędzierzyńsko-Kozielskiego wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie jej oddalenie. Organ wyjaśnił, że skarżący nie złożył odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu od decyzji Starosty Kędzierzyńsko-Kozielskiego z dnia 9 grudnia 2020 r., nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Na wstępie powtórzenia wymaga, że niniejsza sprawa dotyczy skargi złożonej na decyzję organu pierwszej instancji, tj. Starosty Powiatu Kędzierzyńsko-Kozielskiego, z dnia 9 grudnia 2020 r., nr [...], w przedmiocie skierowania na kurs reedukacyjny. Zgodnie z pouczeniem zawartym w tej decyzji skarżącemu przysługiwało prawo wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu, jako organu drugoinstancyjnego, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Natomiast od rozstrzygnięcia tego organu odwoławczego skarżącemu przysługiwałaby skarga do Sądu. Stosowanie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka, co jednak w okolicznościach tej sprawy nie miało miejsca. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Wyjaśnić przy tym należy, że skoro stronie przysługiwało odwołanie do organu odwoławczego, to tym samym ten środek zaskarżenia powinna złożyć przed uruchomieniem kontroli sądowej kwestionowanego orzeczenia. Jak wynika z odpowiedzi na skargę, skarżący nie wniósł odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu od decyzji Starosty Powiatu Kędzierzyńsko-Kozielskiego z dnia 9 grudnia 2020 r., nr [...], a zatem decyzja organu pierwszej instancji stała się ostateczna i prawomocna. Wniesiona przez skarżącego bezpośrednio do tut. Sądu skarga na powyższą decyzję, będącą decyzją organu pierwszej instancji, jest więc niedopuszczalna. Rozpoznanie takiej skargi przez Sąd stanowiłoby naruszenie fundamentalnej zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Po myśli art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1-5a tego przepisu. Niedopuszczalność skargi z "innych przyczyn" obejmuje w szczególności sytuację, gdy skarga została wniesiona z naruszeniem zasad i trybu jej wnoszenia. W tym stanie rzeczy Sąd orzekł o odrzuceniu skargi na podstawie wskazanego art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.