II SA/Op 341/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: asesor sądowy WSA Remigiusz Mazur po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. C. na decyzję Wojewody Opolskiego z 15 września 2023 r. nr IN.I.7721.7.5.2021.AS w przedmiocie umorzenia w całości postępowania organu pierwszej instancji w sprawie stwierdzenia, we wznowionym postępowaniu, wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę z naruszeniem prawa postanawia: odrzucić skargę.

K. C. (dalej: strona) wniósł (w formie dokumentu elektronicznego złożonego przez elektroniczną skrzynkę podawczą) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Wojewody Opolskiego z 15 września 2023 r. nr IN.I.7721.7.5.2021.AS w przedmiocie umorzenia w całości postępowania organu pierwszej instancji w sprawie stwierdzenia, we wznowionym postępowaniu, wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę z naruszeniem prawa. Wskutek zarządzenia Przewodniczącego Wydziału, w dwóch pismach z 31 października 2023 r., Sąd wezwał stronę do usunięcia, w terminie 7 dni, braków fiskalnych skargi, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez: - uiszczenie wpisu w kwocie 200 zł; - uiszczenie opłaty kancelaryjnej w kwocie 9 zł. Stronie doręczono opisane wyżej wezwanie za pomocą środków komunikacji elektronicznej, przy wykorzystaniu podanego przez nią adresu elektronicznego, w dniu 31 października 2023 r., co wynika z Urzędowego Poświadczenia Doręczenia, wygenerowanego przez platformę ePUAP (karta 54 akt sądowych). Wezwania pozostały bez odpowiedzi, to jest - nie usunięto braków fiskalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Według art. 212 § 1 ppsa: opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna. Jak stanowi art. 220 ppsa: § 1. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. § 3. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. § 3a. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, od których pomimo wezwania nie została uiszczona opłata, o której mowa w art. 235a, podlegają odrzuceniu przez sąd. Zgodnie z art. 235a ppsa: opłatę kancelaryjną pobiera się również za wydruki pism i załączników wniesionych w formie dokumentu elektronicznego sporządzane w celu ich doręczenia stronom, które nie posługują się środkami komunikacji elektronicznej do odbioru pism. Strona została zobowiązana do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł, którego wysokość ustalono na podstawie § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535), a także opłaty kancelaryjnej w kwocie 9 zł - obliczonej na podstawie § 1 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 czerwca 2019 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz.U. poz. 1090). Podstawę prawną wezwania do uiszczenia wpisu i opłaty kancelaryjnej stanowił art. 220 § 1 ppsa. Wezwanie do uzupełnienia opisanych wyżej braków fiskalnych skargi, doręczono stronie 31 października 2023 r. Termin siedmiu dni do dokonania żądanych czynności upłynął zatem wraz z dniem 7 listopada 2023 r. (wtorek). W zakreślonym prawem terminie strona nie uiściła wymaganych opłat sądowych. W takich okolicznościach faktycznych i stanie prawnym sprawy, Sąd stwierdził, że braki fiskalne skargi nie zostały usunięte z zachowaniem ustawowego terminu, co skutkuje koniecznością odrzucenia skargi, jako nieopłaconej. Wobec powyższego, na podstawie art. 220 § 3 ppsa oraz art. 220 § 3a ppsa, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.