II SA/Op 341/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Sobieralski – spr. po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. W. na uchwałę Rady Miejskiej w [...] z dnia 30 maja 2019 r., nr [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku w sprawie zmiany przeznaczenia działki w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego postanawia odrzucić skargę kasacyjną.

S. W., zwany dalej skarżącym, wniósł skargę na uchwałę Rady Miejskiej w [...] z dnia 30 maja 2019 r., nr [...], w przedmiocie rozpoznania wniosku w sprawie zmiany przeznaczenia działki w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Postanowieniem z dnia 17 grudnia 2019 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę z uwagi na niedopuszczalność jej wniesienia. Odpis tego orzeczenia wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej został doręczony dorosłemu domownikowi skarżącego w dniu 7 stycznia 2020 r. (por.: k- 50 akt sądowych). Od postanowienia z dnia 17 grudnia 2019 r. skarżący pismem procesowym z dnia 30 stycznia 2020 r., wywiódł skargę kasacyjną, którą osobiście podpisał. W skardze kasacyjnej sformułowano również wniosek o przyznanie prawa pomocy. W pierwszej kolejności rozpoznany został wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Zarządzeniem starszego referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu z dnia 5 marca 2020 r. (sygn. akt II SPP/Op 16/20) wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy został pozostawiony bez rozpoznania, gdyż nie został złożony na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru, który to formularz został przez Sąd przesłany skarżącemu wraz z wezwaniem do wypełnienia i odesłania w terminie siedmiu dni od daty jego otrzymania. Skarżący nie wniósł sprzeciwu od tego zarządzenia w ustawowym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę kasacyjną sporządzoną osobiście przez skarżącego należało odrzucić. Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325) - zwanej dalej "P.p.s.a.", skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepisu tego nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej RP albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 P.p.s.a.). Przepisu § 1 nie stosuje się także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej (art. 175 § 2a P.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarga kasacyjna z dnia 30 stycznia 2020 r. została sporządzona i podpisana osobiście przez skarżącego. Z akt sprawy nie wynika, aby był on adwokatem, radcą prawnym lub innym uprawnionym podmiotem, o którym mowa w art. 175 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy wniesiona skarga kasacyjna jest niedopuszczalna, a zastosowanie znajdzie przepis art. 178 P.p.s.a., w myśl którego w takim wypadku wojewódzki sąd administracyjny odrzuca skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym. Podkreślenia wymaga, że wniesienie skargi kasacyjnej sporządzonej osobiście przez skarżącego wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, który zarejestrowany został pod sygn. akt II SPP 16/20, a następnie pozostawiony bez rozpoznania zarządzeniem starszego referendarza sądowego, nie ma wpływu na ocenę dopuszczalności tej skargi. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntowany jest bowiem pogląd, zgodnie z którym sporządzenie skargi kasacyjnej przez podmiot nieuprawniony jest brakiem nieusuwalnym, skutkującym odrzuceniem skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej na podstawie art. 178 w związku z art. 175 § 1, § 2 i § 3 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA: z dnia 22 stycznia 2019 r., sygn. akt I OZ 1209/18; z dnia 7 listopada 2019 r., sygn. akt I OZ 1029/19; obydwa orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Tym samym, skarga taka podlega odrzuceniu bez wzywania do usunięcia braków, a odrzucenie skargi w opisanych okolicznościach sprawy, nie nosi znamion przedwczesności. W tym stanie sprawy, skargę kasacyjną sporządzoną przez S. W. należało odrzucić, stosownie do treści art. 178 P.p.s.a. Uwzględniając powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu orzekł, jak w sentencji.