II SA/Op 320/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 22 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 17 kwietnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: odrzucić skargę.

J. G. wniósł skargę na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 17 kwietnia 2014 r., nr [...], w przedmiocie jego wymeldowania z miejsca pobytu stałego w [...], przy ul. [...]. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 17 czerwca 2014 r., wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi przez nadesłanie odpisu skargi oraz do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania te doręczono skarżącemu w dniu 25 czerwca 2014 r., do jego rąk (k. 19 akt sądowych). Odnośnie wpisu od skargi J. G. zaskarżył zażaleniem zarządzenie o wezwaniu go do uiszczenia wpisu od skargi. Postanowieniem z dnia 29 lipca 2014 r., sygn. akt II OZ 725/14, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie. Skarżący w dniu 8 sierpnia 2014 r. uiścił wymagany wpis od skargi. Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżący nie uzupełnił natomiast braku formalnego skargi, poprzez nadesłanie jej odpisu, poświadczonego za zgodność z oryginałem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie należy wskazać, że w pierwszej kolejności Sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, jakie zostały wymienione enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Odnośnie braków formalnych skargi podać trzeba, że w myśl art. 47 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a. do skargi należy dołączyć jej odpisy dla doręczenia ich pozostałym stronom postępowania. Niezachowanie wymogów formalnych skutkuje wezwaniem przez Sąd do uzupełnienia braków w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawą odrzucenia skargi jest art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie; oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., będący przepisem szczególnym w stosunku do ogólnej normy z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i stanowiący samodzielną podstawę prawną, w myśl którego sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. W rozpoznawanej sprawie skarżący uiścił wymagany wpis. Sąd wezwał skarżącego również do uzupełnienia braku formalnego skargi przez nadesłanie jej odpisu, pouczając jednocześnie o skutkach nieuzupełnienia braku. Takie działanie Sądu uzasadnia także treść uchwały siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13 (dostępna na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem - http://orzeczenia.nsa.gov.pl), która ma moc wiążącą. W punkcie 1 tej uchwały Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Wezwanie do nadesłania odpisu skargi J. G. odebrał osobiście w dniu 25 czerwca 2014 r. Z tego względu, zakreślony przez Sąd siedmiodniowy termin rozpoczął bieg w dniu 26 czerwca 2014 r. i upływał skarżącemu z końcem dnia 2 lipca 2014 r. Skoro we wskazanym przez Sąd terminie nie doszło do uzupełnienia braku formalnego skargi, stąd - na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a - skargę należało odrzucić. W związku z powyższym, orzeczono jak w sentencji.