II SA/Op 265/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Ewa Janowska – spr. po rozpoznaniu w dniu 15 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. K. na uchwałę Rady Miejskiej w Nysie z dnia 7 marca 2017 r., Nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w Nysie postanawia: odrzucić skargę.

G. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Nysie z dnia 7 marca 2017 r., Nr [...] w sprawie rozpatrzenia skargi na działalność Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w Nysie. Przedmiotową uchwałą Rada Miejska w Nysie, działając na zasadzie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy o samorządzie gminnym oraz art. 229 pkt 3 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, uznała skargę G. K. na działalność Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w Nysie za bezzasadną, z przyczyn określonych w uzasadnieniu stanowiącym załącznik do uchwały. Ponieważ w treści skargi zawarte zostało niejasne oświadczenie, że strona odwołuje się od "od decyzji Przewodniczącego Rady Miejskiej w Nysie od skargi na Ośrodek Pomocy Społecznej na Dyrekcję [...] oraz M. C. oraz Radę uchwała NR [...] Rady Miejskiej w Nysie", na skutek zarządzenia z dnia 13 czerwca 2017 r. Przewodniczącego Wydziału II, wezwano skarżącą do jednoznacznego wskazania w terminie 7 dni, zaskarżonego aktu lub czynności, którego działania skarga dotyczy. Wskazanie to miałoby polegać na oznaczeniu daty i numeru, a także określenie organu, którego działania skarga dotyczy. Pouczono jednocześnie skarżącą, że brak odpowiedzi na wezwanie w wyznaczonym terminie skutkować będzie przyjęciem, że wniesiona przez nią skarga dotyczy wyłącznie ww. uchwały Rady Miejskiej w Nysie. Opisane wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 27 czerwca 2017 r., ale pomimo upływu wyznaczonego terminu, G. K. w żaden sposób nie odniosła się do jego treści. Postanowieniem z dnia 21 lipca 2017 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odmówił przyznania prawa pomocy skarżącej, na zasadzie art. 247 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Sąd uznał, że skarga G. K. na uchwałę Rady Miejskiej w Nysie z dnia 7 marca 2017 r., jest skargą złożoną na czynność niemieszczącą się w zakresie właściwości sądu administracyjnego. Wobec tego, gdy przedmiotem skargi strona czyni akt niepodlegający zaskarżeniu do sądu administracyjnego, tak jak w niniejszej sprawie, to skargę należy uznać za niedopuszczalną, a więc skarga ta jest oczywiście bezzasadna. Z tych względów Sąd uznał, że prawo pomocy skarżącej nie przysługuje, a w konsekwencji odmówił jego przyznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Stosownie do art. 3 § 2 ustawy z P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sąd orzeka także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosuje środki określone w tych przepisach. W pojęciu sprawy sądowoadministracyjnej mieści się kontrola działalności administracji publicznej, w zakresie wyznaczonym enumeracjami z art. 3 P.p.s.a., a także inne kwestie rozpoznawane w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów P.p.s.a., jak wymienione w art. 4 tej ustawy spory o właściwość lub kompetencję, a także przekazane z mocy ustaw odrębnych. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w cytowanym przepisie. Zasada ta znajduje zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, w której przedmiotem postępowania sądowego – wobec braku odmiennego oświadczenia skarżącej na wezwanie Sądu - jest uchwała stanowiąca rozstrzygnięcie skargi złożonej przez G. K. do Rady Miejskiej w Nysie na działalność Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w Nysie, dotyczącej nieprawidłowości przy przyznawaniu świadczeń z pomocy społecznej, a która to skarga została rozstrzygnięta przez Radę Miejską uchwałą Nr [...] z dnia 7 marca 2017 r. Ostatnio wymieniona skarga na działalność Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w Nysie stanowi tzw. skargę powszechną, jaką strona niezadowolona z działania organu może wnieść na zasadzie przepisów Działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23, z późn. zm.) - zwanej dalej K.p.a., zatytułowanego "Skargi i wnioski". Przedmiotem skargi powszechnej może być bowiem w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw (art. 227 K.p.a.). W postępowaniu skargowym, rozpatrywanym w trybie Działu VIII K.p.a., nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej, nie ma w nim stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego, a jedynie zawiadamia się go o czynnościach wewnętrznych, zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze oraz o sposobie załatwienia skargi. W konsekwencji, działania administracji publicznej będące przedmiotem tego typu skarg nie podlegają kontroli sądów administracyjnych z uwagi na to, iż nie mieszczą się w katalogu czynności i aktów poddawanych nadzorowi sądowemu w świetle art. 3 § 2 P.p.s.a. W orzecznictwie jednolicie wskazuje się, że w sprawach skarg i wniosków, o których mowa w Dziale VIII K.p.a., nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. wyrok NSA z 24 listopada 2011 r., II OSK 1961/11 oraz postanowienia NSA: z dnia 18 stycznia 2017 r., I OZ 2049/16; z dnia 14 października 2016 r., I OSK 2091/16; z dnia 1 marca 2010 r., II OSK 478/09; z 25 lutego 2009 r., II OSK 241/09; z dnia 15 maja 2009 r., I OZ 520/09; z dnia 1 lutego 2007 r., I OSK 395/06; z dnia 26 stycznia 2006 r., I OSK 26/07, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze, trzeba stwierdzić, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie podlega właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, bowiem jej przedmiotem jest żądanie nie mieszczące się w zakresie kognicji sądu administracyjnego, wyznaczonego treścią art. 3 ustawy P.p.s.a. W konsekwencji skarga podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a., o czym Sąd orzekł jak w sentencji.