II SA/Op 215/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Bogusz (spr.) Sędzia WSA Daria Sachanbińska Protokolant St. inspektor sądowy Joanna Szyndrowska po rozpoznaniu w dniu 24 września 2019 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. Z. na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 31 października 2018 r., nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości postanawia odrzucić skargę.

Skarżący M. Z. złożył osobiście w dniu 6 maja 2019 r. bezpośrednio w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu, skargę na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 31 października 2018 r., nr [...], w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości poprzez udzielenie zezwolenia na wejście na teren nieruchomości i dokonanie przebudowy napowietrznej linii elektroenergetycznej. Zgodnie z przepisami proceduralnymi skardze nadano bieg w trybie art. 53 § 4 w zw. z art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., przekazując skargę organowi odwoławczemu w dniu 8 maja 2019 r. celem przedłożenia akt administracyjnych sprawy wraz z odpowiedzią na skargę, co też organ uczynił w dniu 7 czerwca 2019 r. O powyższych czynnościach skarżącego poinformowano przy pismie II DK/Op 11/19 z dnia 7 maja 2019 r., lecz pomimo dwukrotnego awizowania adresat nie odebrał przesyłki na poczcie (por. pismo II DK/Op 11/19 oraz prezentata na skardze karta - 2 i piśmie przewodnim karta - 3 akt sądowych II SA/Op 215/19). Odnośnie do przedmiotu zaskarżenia, to jak wynika ze zwrotnego pocztowego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy, zaskarżoną decyzję doręczono skarżącemu w dniu 8 listopada 2018 r. Doręczenie nastąpiło zgodnie z procedurą administracyjną, do rąk dorosłego domownika, małżonki skarżącego – Z. Z. Dokumentuje to zwrotne pocztowe potwierdzenie odbioru przesyłki znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy. Zaskarżona decyzja Wojewody Opolskiego zawierała pouczenie o trybie i terminie wnoszenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Na wstępie odnotować trzeba, że w pierwszej kolejności sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, jakie zostały wymienione enumeratywnie w art. 58 § 1 P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych skargi (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia (pkt 5a) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Stosownie do art. 53 § 1 P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl natomiast art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Zgodnie z przepisem art. 53 § 4 P.p.s.a. obowiązującym od dnia 1 czerwca 2017 r. (por. art. 9 pkt 3 lit. d ustawy zmieniającej P.p.s.a. z dnia 7 kwietnia 2017 r., Dz. U. z 2017 r. poz. 935), termin ten uznaje się zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniesie skargę wprost do sądu administracyjnego. O trybie i terminie wnoszenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący został prawidłowo pouczony przez organ w zaskarżonej decyzji. Organ wykonał tym samym obowiązek wynikający z art. 107 § 1 pkt 9 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096, z późn. zm.) i art. 53 § 1 P.p.s.a. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z ustaleń poczynionych wyżej wynika, że skarżący złożył skargę po upływie 30 dniowego terminu do złożenia skargi, który rozpoczął bieg w dniu 9 listopada 2018 r., a zakończył się w dniu 10 grudnia 2018 r. Należy jednak wyjaśnić, iż termin 30 dni liczony arytmetycznie od dnia 9 listopada 2018 r, upływał w sobotę 8 grudnia 2018 r. Jednakże na podstawie art. 83 § 2 P.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Wobec tego koniec terminu przesunął się na mocy tego uregulowania na poniedziałek 10 grudnia 2018 r. W tym stanie rzeczy skarga złożona w Sądzie w dniu 6 maja 2019 r., jako spóźniona podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., o czym Sąd orzekł, jak w sentencji.