II SA/Op 176/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Sobieralski po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. J. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Opolu z dnia 31 grudnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy ponownego naliczenia, wyrównania wysokości i wypłaty należnego ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy postanawia odrzucić skargę.

Skarżący H. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Opolu z dnia 31 grudnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy ponownego naliczenia, wyrównania wysokości i wypłaty należnego ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że opisana na wstępie decyzja organu drugiej instancji została doręczona osobiście skarżącemu H. J. w dniu 8 stycznia 2021 r., co obrazuje zwrotne potwierdzenie odbioru. Z akt sądowych sprawy wynika natomiast, że skarga w sprawie została nadana za pośrednictwem poczty w dniu 10 lutego 2021 r. (data stempla na kopercie – por. k: 6 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Termin wniesienia skargi został określony w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., i wynosi on trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Termin do wniesienia skargi jest terminem procesowym. Sposób wniesienia skargi reguluje natomiast art. 54 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W świetle tych przepisów, dla zachowania terminu wymagane jest nadanie skargi do właściwego organu, w wyżej wskazanym czasie. Jedynie, zatem łączne uwzględnienie treści art. 53 § 1 i art. 54 § 1 P.p.s.a. gwarantuje prawidłową ocenę, czy skarga została wniesiona we właściwym trybie i czy został zachowany termin do jej wniesienia. W niniejszej sprawie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi jest liczony od dnia doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. Strona skarżąca otrzymała zaskarżoną decyzję w dniu 8 stycznia 2021 r., zatem termin do wniesienia skargi rozpoczął bieg w dniu 9 stycznia 2021 r. i kalendarzowo liczony upływał w dniu 7 lutego 2021 r. (niedziela). Za ostatni dzień terminu należało, zatem uznać 8 lutego 2021 r. (poniedziałek), ponieważ stosownie do art. 83 § 2 P.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Tymczasem strona skarżąca złożyła skargę do organu drugiej instancji w dniu 10 lutego 2021 r., a więc po terminie do jej wniesienia. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, stąd należało orzec jak w sentencji postanowienia.