II SA/Op 127/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w [...] na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 27 listopada 2020 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia odrzucić skargę.

W dniu 14 stycznia 2021 r. radca prawny A. S., działając w imieniu A Sp. z o.o. w [...] (dalej Spółka, skarżąca), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 27 listopada 2020 r., [...], w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 22 lutego 2021 r. wezwano skarżącą - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, do rąk pełnomocnika - do uzupełnienia braków formalnych skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia i w tym celu wskazanie, jaka wysokość nałożonej kary jest kwestionowana. Wezwanie to zostało wysłane na adres kancelarii pełnomocnika strony skarżącej i doręczone w dniu 2 marca 2021 r. do rąk osoby legitymującej się pełnomocnictwem pocztowym nr [...], co wynika z adnotacji na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki (k. 56 akt sądowych). W dniu 22 marca 2021 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej) pełnomocnik skarżącej złożył do tut. Sądu wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. We wniosku podano także wartość przedmiotu zaskarżenia. Postanowieniem z dnia 18 maja 2021 r., sygn. akt II SA/Op 127/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Postanowienie to doręczono pełnomocnikowi skarżącego do rąk osoby legitymującej się pełnomocnictwem pocztowym nr [...], co wynika z adnotacji na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki (k. 81 akt sądowych) i do dnia wydania niniejszego postanowienia strona skarżąca nie wniosła na nie zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Przed dokonaniem oceny merytorycznej skargi, Sąd bada, czy spełnia ona wymogi formalne. Przepis art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wskazuje na niezbędne elementy składowe pisma procesowego strony, w tym skargi. Zgodnie zaś z art. 215 § 1 P.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Jeśli skarga nie spełnia tych wymogów, to przewodniczący - działając na podstawie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. - wzywa stronę do ich uzupełnienia, jako braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W rozpoznawanej sprawie Spółka nie oznaczyła wartości przedmiotu zaskarżenia. W związku z tym została wezwana do uzupełnienia tego braku formalnego skargi, jednak w zakreślonym terminie nie odpowiedziała na wezwanie Sądu, a więc nie podała wartości przedmiotu zaskarżenia. Wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi zostało doręczone skarżącej w dniu 2 marca 2021 r. Siedmiodniowy termin do dokonania żądanych przez Sąd czynności upłynął zatem w dniu 9 marca 2021 r. (wtorek). Jak już wskazano wcześniej, skarżący nie wywiązał się z nałożonego przez Sąd obowiązku, ponieważ w odpowiednim terminie nie nadesłał do Sądu żądanych informacji, a wniosek o przywrócenie terminu w tym przedmiocie został rozstrzygnięty odmownie. W tych okolicznościach uznać należało, że zastosowanie znajduje przepis art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., który wyraźnie nakłada na Sąd obowiązek odrzucenia skargi, jeżeli nie uzupełniono jej braków formalnych w wyznaczonym terminie. Stosownie zaś do art. 58 § 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W tym stanie rzeczy Sąd postanowił jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.