II SA/Op 117/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Ewa Janowska – spr. po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 21 grudnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia: odrzucić skargę.

Pismem procesowym z dnia 23 stycznia 2017 r., A Spółka z o.o. z siedzibą w [...] (zwana dalej "Spółką"), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 21 grudnia 2016 r., nr [...], w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. Wraz ze skargą Spółka złożyła na urzędowym formularzu PPPr, wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w części, przez zwolnienie od opłat sądowych w całości. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w Opolu wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Stwierdził też, że do dnia przekazania odpowiedzi na skargę, nie rozpatrzył wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zarządzeniem z dnia 18 kwietnia 2017 r., sygn. akt II SA/Op 117/17, starszy referendarz sądowy w Wojewódzki Sądzie Administracyjnym w Opolu pozostawił wniosek skarżącej Spółki bez rozpoznania, z uwagi na nieprzedłożenie wniosku na urzędowym formularzu. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 22 maja 2017 r., skarżąca Spółka została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 400 zł, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało przesłane na adres Spółki i pod tym adresem doręczone w dniu 1 czerwca 2017 r., co wynika z adnotacji na zwrotnym pocztowym potwierdzeniu odbioru (k-32 akt sądowych). W aktach sprawy brak dowodu potwierdzającego uiszczenie wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W tym wypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Do pism, o których mowa w powołanym przepisie należy również skarga. Natomiast w myśl art. 220 § 3 P.p.s.a., skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Podstawę określającą wysokość należnego w niniejszej sprawie wpisu od skargi stanowi § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, z późn. zm.), według którego wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł. Ustalony na tej podstawie wpis od skargi na decyzję o wymierzeniu kary pieniężnej w kwocie 12.000 zł wynosi zatem 400 zł. Zarządzenie Sądu z dnia 22 maja 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w powyższej wysokości zostało doręczone skarżącej Spółce w dniu 1 czerwca 2017 r. Zakreślony siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu od skargi rozpoczął zatem bieg dnia 2 czerwca 2017 r., a skończył w dniu 8 czerwca 2017 r. Termin do uiszczenia wpisu upłynął zatem z dniem 8 czerwca 2017 r. W zakreślonym terminie, a nawet do dnia wydania niniejszego postanowienia, skarżąca Spółka nie uiściła wpisu sądowego od skargi, w związku z czym skarga, jako nieopłacona, podlega odrzuceniu. W tych okolicznościach sprawy, wobec nieskutecznego wniesienia skargi, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie podlegał rozpoznaniu. Mając na względzie powyższe, Sąd działając na zasadzie art. 220 § 3 P.p.s.a., odrzucił skargę jako nieopłaconą, co orzekł jak w sentencji.