II SA/Op 116/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Janowska - spr. po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółka jawna w [...] na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 5 lutego 2020 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia odrzucić skargę.

Pismem procesowym z dnia 5 marca 2020 r., A Spółka jawna w [...] (zwana także: "skarżącą Spółką") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 5 lutego 2020 r., nr [...], w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 8 kwietnia 2020 r., wezwano skarżącą Spółkę do uzupełnienia braków formalnych skargi, przez: - wskazanie numeru w Krajowym Rejestrze Sądowym skarżącej Spółki; - wykazanie, stosownie do art. 29 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, że osoby podpisujące skargę są umocowane do działania w imieniu skarżącej Spółki i w tym celu przedstawienie dokumentu potwierdzającego takie umocowanie np.: pełnego odpisu z KRS; - podanie wartości przedmiotu zaskarżenia i w tym celu wskazanie jaka wysokość kary jest w skardze kwestionowana. Opisane zarządzenie zawierało pouczenie, że niezastosowanie się do jego treści w terminie 7 dni od dnia doręczenia, spowoduje odrzucenia skargi. Zostało doręczone skarżącej Spółce w dniu 26 maja 2020 r., do rąk upoważnionego pracownika – M. G., co obrazuje pocztowe potwierdzenie odbioru przesyłki znajdujące się w aktach sprawy (k-25 akt sądowych). Z akt sprawy wynika, że skarżąca Spółka nie zastosowała się do wezwania w wyznaczonym przez Sąd terminie i nie uzupełniła braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a do nich zalicza się w myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Dodatkowo, stosownie do art. 46 § 3 pkt 1 lit. c p.p.s.a., pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie (a zatem także skarga), powinno zawierać numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku – numer identyfikacyjny REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania. Zgodnie zaś z art. 215 § 1 p.p.s.a., w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową, dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Z kolei, w świetle art. 29 p.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. W niniejszej sprawie w skardze nie wskazano wartości przedmiotu zaskarżenia. Ponadto, skargę w imieniu skarżącej Spółki podpisali: D. I., S. I. i W. I., nie przedłożyli jednak dokumentu, z którego wynikałby sposób umocowanie do reprezentacji skarżącej Spółki. Dodatkowo, skarga nie zawierała numeru skarżącej Spółki w Krajowym Rejestrze Sądowym. Wobec tego, wezwano skarżącą Spółkę do uzupełnienia wymienionych braków formalnych skargi, a zostało one doręczone skarżącej Spółce w dniu 26 maja 2020 r. Siedmiodniowy termin do dokonania żądanych przez Sąd czynności, upłynął zatem w dniu 2 czerwca 2020 r. Skarżąca Spółka nie wywiązała się jednak z nałozonego przez Sąd obowiązku. Z uwagi na powyższe, w sprawie znajduje zastosowanie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Wobec tego, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi, jak w sentencji.