II SA/Ol 993/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Agnieszka Bińczyk po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. G. o zwolnienie od wpisu od skargi w kwocie 100 zł w sprawie ze skargi A. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w "[...]" z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie niedopuszczalności odwołania w sprawie pozwolenia na wprowadzanie gazów do powietrza postanawia zwolnić skarżącą od wpisu od skargi w kwocie 100 zł.

W odpowiedzi na doręczenie odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, skarżąca – A. G. złożyła wniosek o zwolnienie od tego wpisu, załączając do niego wypełniony urzędowy formularz PPF, w którego rubryce nr 4.1. zaznaczyła pozycję "zwolnienie od kosztów sądowych". W uzasadnieniu wniosku, złożonego na urzędowym formularzu, skarżąca powołała się na niezależną od niej, ciężką sytuację finansową. Wskazała, że jest ciężko chora i ze względu na stan zdrowia nie może podjąć żadnej pracy. Utrzymuje się z zasiłku stałego, na dowód czego załączyła kopię aktualnej decyzji. Dodała: "od "[...]", jestem siłą przetrzymywana, bez dostępu do własnego majątku, i korzyści z niego". Zgodnie z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca prowadzi sama gospodarstwo domowe. W rubryce nr 7.1. wykazała mieszkanie o powierzchni "[...]" oraz nieruchomość gruntową, której jest współwłaścicielką, zajęte przez komornika sądowego oraz wskazaną imiennie osobę trzecią, a w rubryce nr 7.2.3. - wierzytelności w kwocie ok. "[...]". Zgodnie z rubryką nr 10 źródłem dochodu skarżącej jest zasiłek stały w kwocie "[...]". W rubryce nr 11, jako zobowiązania i stałe wydatki wykazała wydatek z tytułu energii w kwocie "[...]" i dodała "inne, nieopłacane z powodu braku środków". W piśmie procesowym z dnia "[...]", złożonym w odpowiedzi na wezwane do złożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych, skarżąca sprecyzowała zakres żądania, stwierdzając, że wnosi o zwolnienie od wpisu od skargi w kwocie 100 zł. Wyjaśniła, że mieszkanie, którego adres wskazany został w rubryce nr 4 i wykazane w rubryce nr 7.1., zostało zajęte przez komornika sądowego. W lokalu tym mieszka sama, nie jest ono użytkowane przez żadne firmy i w związku z tym nie uzyskuje z tego tytułu żadnego dochodu. Wskazała, że wykazana w rubryce nr 7.1. zabudowana nieruchomość gruntowa o powierzchni "[...]" wraz z całym majątkiem ruchomym użytkowana jest przez wskazaną imiennie osobę trzecią, która czerpie z tego korzyści. Dodała, że prawdą jest, że od "[...]" nie ma "dostępu do własnego majątku, i korzyści z niego", o czym zawiadomione są organy ścigania i wymiar sprawiedliwości i w wyniku czego toczą się różne sprawy, lecz dotychczas bez pozytywnego dla niej rezultatu. Stwierdziła, że podjęła też działania w celu wyegzekwowania wierzytelności "[...]", ale sprawy są w toku. Odnosząc się do źródeł swojego utrzymania skarżąca wyjaśniła, że od "[...]" utrzymuje się z pomocy socjalnej, a także z pomocy mamy, "[...]". Obecnie nie korzysta z innych świadczeń niż wykazane ani z pomocy innych osób. Oświadczyła, że nie może być ciężarem dla rodziny lub znajomych, którzy sami ledwo wiążą koniec z końcem. Odnosząc się do kwestii ponoszonych wydatków stwierdziła natomiast, że ze środków, które otrzymuje niewiele można kupić – "tylko chleb, czasem mleko, tak żyję wegetuję". Do wniosku skarżąca załączyła kopie: wyciągów z rachunku bankowego za okres od 1 września 2017 r. do 31 grudnia 2017 r., z których wynika, że z rachunku tego nie korzysta (ujemne saldo końcowe), a także zaświadczenia dotyczącego rejestracji w urzędzie pracy i otrzymywania zasiłku dla osoby bezrobotnej, w tym w okresie "[...]", oraz dwóch decyzji dotyczących przyznanych jej świadczeń z pomocy społecznej, których odbiór odbywa się za pośrednictwem urzędu pocztowego. Ostatnia decyzja z dnia "[...]" potwierdza, że skarżąca jest osobą samotnie gospodarującą, z uwagi na stan zdrowia niezdolną do pracy i nie posiada żadnego źródła utrzymania. Wobec zawartych w piśmie procesowym wyjaśnień skarżącej dotyczących zakresu jej żądania, przyjąć należy, że wnosi ona o zwolnienie wyłącznie od wpisu od skargi w kwocie 100 zł. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującego m.in. zwolnienie od wpisu od skargi, następuje jeśli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wstępie zauważyć należy, że skarżąca nie zastosowała się precyzyjnie do wezwania, lecz w oparciu o przedłożone przez nią obszerne dodatkowe oświadczenie i dokumenty źródłowe, które odnosiły się wszechstronnie do jej aktualnej sytuacji życiowej, można w sposób nie budzący wątpliwości stwierdzić, że sytuacja ta nie pozwala na poniesienie przez nią wpisu od skargi bez uszczerbku koniecznego dla niej utrzymania. Zauważyć należy, że obecnie jedynym źródłem dochodu skarżącej jest zasiłek stały w kwocie "[...]", który ze względu na jego wysokość nie jest wystarczający nawet na zaspokojenie wszystkich potrzeb koniecznych skarżącej, a nie może ona liczyć już na pomoc matki, a także pomoc innych członków rodziny i znajomych. Nie można uznać zatem, że jest w stanie z tej kwoty wygospodarować środki na sfinansowanie swojego udziału w postępowaniu sądowym w niniejszej sprawie. Pozyskanie środków pieniężnych na ten cel nie jest obecnie możliwe również z majątku skarżącej, z uwagi na jak wskazała toczące się liczne sprawy dotyczące poszczególnych jego składników. W tych okolicznościach za zasadne uznano uwzględnienie wniosku skarżącej i tym samym, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.