II SA/Ol 929/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Chybicki po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. N. na postanowienia Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia

Reprezentowana przez pełnomocnika A. N. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na opisane w sentencji postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego. Pismem z dnia 19 listopada 2021 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uiszczenia należnego wpisu od wymienionej wyżej skargi w kwocie 100 zł oraz do złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczone zostało pełnomocnikowi skarżącej w dniu 24 listopada 2021 r., lecz braki formalne skargi nie zostały usunięte. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ profesjonalny pełnomocnik skarżącej nie uczynił zadość wezwaniu i nie uzupełnił braków formalnych skargi polegających na złożeniu pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania skarżącej w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym, przez co nie wykazał, że jest podmiotem umocowanym do wniesienia skargi i reprezentowania skarżącej w niniejszej sprawie oraz nie uiścił należnego wpisu od skargi. Wyjaśnić bowiem trzeba, że pełnomocnik może skutecznie zastępować swego mocodawcę w sprawie sądowoadministracyjnej, jeżeli ten udzielił mu pełnomocnictwa do działania przed sądem administracyjnym i zarazem dokument pełnomocnictwa dołączony został do akt sprawy sądowoadministracyjnej przy podejmowaniu pierwszej czynności procesowej. Umocowanie do działania w imieniu strony musi bowiem istnieć w chwili dokonywania czynności wniesienia skargi. Brak wykazania właściwego umocowania jest brakiem formalnym skargi i nieuzupełnienie tego braku stanowi podstawę do jej odrzucenia, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2020 r., poz. 2325, dalej jako: p.p.s.a.), w świetle którego sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Natomiast, zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis (stosunkowy lub stały). Z art. 220 p.p.s.a. wynika zaś, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata i że w tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (...) (§1), a także że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (§ 3). Uwzględniając wskazaną regulację prawną stwierdzić należy, że skoro pomimo prawidłowo doręczonego wezwania pełnomocnik skarżącej nie uiścił wpisu od skargi, skargę tę należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 220 § 3 p.p.s.a.