II SA/Ol 866/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "[...]" na postanowienie "[...]"Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 16 sierpnia 2019 r., nr "[...]" w przedmiocie opłaty legalizacyjnej postanawia odrzucić skargę.

W złożonej do tut. Sądu skardze "[...]" (dalej: skarżący) zakwestionował prawidłowość postanowienia "[...]"Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 16 sierpnia 2019 r., wydanego w przedmiocie opłaty legalizacyjnej. W wykonaniu zarządzenia Z-cy Przewodniczącej Wydziału II z 30 października 2019 r., skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez wskazanie numeru PESEL, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania do usunięcia braków formalnych skargi, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie doręczono skarżącemu 6 listopada 2019 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie z dniem 13 listopada 2019 r. Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325), dalej: p.p.s.a., pismo strony powinno zawierać, w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Stosownie zaś do art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku zaś nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. podlega ona odrzuceniu. W zakreślonym terminie strona skarżąca nie uzupełniła przedmiotowego braku formalnego wniesionej skargi mimo pouczenia, że spowoduje to jej odrzucenie. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., skargi należało odrzucić.