II SA/Ol 822/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego "[...]" z dnia "[...]" r., nr "[...]" w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie zatrzymania prawa jazdy postanawia 1) umorzyć postępowanie sądowe, 2) zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego "[...]" na rzecz strony skarżącej kwotę 580 zł (słowie: pięćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Postanowieniem z "[...]" r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze"[...]" stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia przez K.C. (dalej: Skarżący) odwołania od decyzji organu pierwszej instancji z "[...]" r., wydanej w sprawie zatrzymania prawa jazdy. W złożonej na tę decyzję skardze Skarżący podał, że korespondencję kierowaną do organu pierwszej instancji zawierającą odwołanie od decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy, pełnomocnik wysłał w terminie. Pismo zawierające odwołanie zostało 7 sierpnia 2020 r. (piątek) po godzinie 16.00, nadane w placówce pocztowej przez pracownika kancelarii. Jednakże z pieczęci datownika odciśniętego w książce nadawczej przedmiotowych przesyłek listowych poleconych wynika, iż zostały one nadane dopiero 10 września 2020 r., co jest sprzeczne z prawdą. Do skargi zostało dołączone pismo - reklamacja - skierowane do Poczty Polskiej S.A. Urząd Pocztowy "[...]" w zakresie nadania przesyłek listowych poleconych nadanych w ww. urzędzie pocztowym. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Przy piśmie z 12 października 2020 r. Skarżący nadesłał pismo Poczty Polskiej S.A. z 8 października 2020 r. o uwzględnieniu reklamacji. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o umorzenie postępowania w sprawie z uwagi na uwzględnienie w całości przedstawionych w skardze argumentów i uchylenie w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. zaskarżonego postanowienia, postanowieniem z 2 listopada 2020 r. Na postanowienie autokontrolne Skarżący nie wniósł skargi do sądu administracyjnego, co ustalono z pracownikiem organu w dniu 14 grudnia 2020 r. (k. 33 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn.zm.) zwanej dalej: "p.p.s.a.", sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono z innych przyczyn bezprzedmiotowe. W doktrynie oraz judykaturze panuje zgodny pogląd, że do tej kategorii przyczyn umorzenia postępowania należy zaliczyć uwzględnienie skargi przez organ administracyjny w trybie autokontroli, określonym w art. 54 § 3 p.p.s.a. (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2008, s. 403, postanowienie NSA z 21 listopada 2007 r. sygn. akt II FSK 1259/06, dostępne Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Stosownie do treści powołanego przepisu, organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio. W rozpoznawanej sprawie organ administracji skorzystał z tej możliwości i zmienił swoje wcześniejsze stanowisko w sprawie przez wyeliminowanie z porządku prawnego zaskarżonego postanowienia, na podstawie art. 54 § 3 ustawy p.p.s.a., postanowieniem z 2 listopada 2020 r. Mając powyższe na uwadze nie budzi wątpliwości Sądu okoliczność, że zaskarżona decyzja została wyeliminowana z obrotu prawnego, jak również zgodnie z intencją skargi odstąpiono od ustalenia opłaty stałej z tytułu usługi wodnej. Z tych względów należało orzec, jak w pkt. 1 sentencji postanowienia, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W przedmiocie kosztów postępowania, obejmujących wpis od skargi i wynagrodzenie pełnomocnika strony skarżącej, będącego adwokatem, Sąd orzekł w oparciu o art. 201 § 1 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800).