II SA/Ol 804/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi L. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Elblągu z dnia 22 września 2025 r. nr Rep.1013/PS/25 w przedmiocie niedopuszczalności odwołania od decyzji o odmowie umorzenia spłaty nienależnie pobranych świadczeń postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia

W dniu 12 listopada 2025 r. (data nadania pocztowego) L. K. (dalej: "skarżący") wywiódł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Elblągu (dalej: "Kolegium") z dnia 22 września 2025 r., nr Rep. 1013/PS/25, stwierdzające niedopuszczalność odwołania od decyzji Burmistrza Ostródy z 11 sierpnia 2025 r. o odmowie umorzenia spłaty należności podlegających zwrotowi z tytułu nienależnie pobranych świadczeń z pomocy społecznej ustalonych decyzją nr MOPS-RP.470.7.2024 z dnia 24 lutego 2025 r. W dniu 14 listopada 2025 r. skarga przekazana została Kolegium, stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935), zwanej dalej: "p.p.s.a.", zgodnie z którym skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. W dniu 16 grudnia 2025 r. Kolegium przesłało tut. Sądowi przedmiotową skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, wnosząc o odrzucenie skargi, względnie - z ostrożności procesowej - o jej oddalenie. Kolegium wskazało, że zaskarżone postanowienie zawierało prawidłowe pouczenie o trzydziestodniowym terminie do złożenia skargi. Termin ten upłynął z dniem 2 listopada 2025 r. Zaznaczono, że skarżący nie wnosił o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Kolegium zauważyło też, że w orzecznictwie ugruntowane pozostaje stanowisko, że o zachowaniu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, w przypadku jej bezpośredniego wniesienia do sądu, decyduje data nadania skargi przez sąd na adres właściwego organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Sąd z urzędu bada spełnienie wymogów formalnych związanych z wniesieniem skargi w celu stwierdzenia jej dopuszczalności. Podstawową przesłanką dopuszczalności skargi jest jej wniesienie w ustawowym terminie. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a). Jednakże termin do wniesienia skargi uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego. W takim przypadku sąd ten niezwłocznie przesyła skargę odpowiednio do organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, wydał akt lub podjął inną czynność, będącą przedmiotem skargi (art. 53 § 4 p.p.s.a.). W myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z akt administracyjnych organu odwoławczego wynika (k. 9), że zaskarżone postanowienie Kolegium z 22 września 2025 r. doręczone zostało skarżącemu 3 października 2025 r. W związku z tym trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 3 listopada 2025 r. (w poniedziałek - jako następnym dniu po dniach wolnych od pracy- zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a.). Skarga zaś nadana została w placówce pocztowej 12 listopada 2025 r. Dzień ten należy przyjąć za dzień faktycznego wniesienia skargi w niniejszej sprawie. Stosownie do art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Tym samym należało uznać, że skarga w niniejszej sprawie wniesiona została 9 dni po terminie. Zgodnie z art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Oznacza to, że skarga spóźniona nie może podlegać w ogóle merytorycznemu rozpoznaniu. Z podanych przyczyn skargę należało odrzucić, na podstawie cytowanego art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.