II SA/Ol 795/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 27 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie sporządzenia projektu budowlanego zamiennego postanawia 1. odrzucić skargę 2. zwrócić skarżącej A. J. uiszczony wpis sądowy w kwocie 500 (pięćset) złotych.

Decyzją z dnia "[...]" Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w O., na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2017r., poz. 1257) oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2017r., poz. 1332), uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta O. z dnia "[...]" w sprawie nałożenia na właścicieli budynku mieszkalnego jednorodzinnego, zlokalizowanego na działce nr "[...]" przy ulicy T. "[...]" w O., obowiązku sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Decyzja to został doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 14 sierpnia 2017r. W dniu 7 września 2017r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym) A. J., reprezentowana przez radcę prawnego M. J., wniosła, za pośrednictwem organu odwoławczego, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na powyższą decyzję, domagając się jej uchylenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że w dniu 1 czerwca 2017r. weszła w życie nowelizacja ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), dokonana ustawą z dnia 7 kwietnia 2017r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017r., poz. 935 ze zm.). Do Działu III. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zatytułowanego "Postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym" został dodany Rozdział 3.a zatytułowany "Sprzeciw od decyzji", zawierający artykuły 64a – 64e. Stosownie do art. 64a p.p.s.a. od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 K.p.a., skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw, zwany dalej "sprzeciwem od decyzji". W myśl art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 64c § 1, 2 i 3 p.p.s.a. sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji; sprzeciw od decyzji wnosi się za pośrednictwem organu, którego decyzja jest przedmiotem sprzeciwu od decyzji; termin, o którym mowa w § 1, uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła sprzeciw od decyzji wprost do sądu administracyjnego. W takim przypadku sąd niezwłocznie wzywa organ, który wydał zaskarżoną decyzję, do przekazania sądowi kompletnych i uporządkowanych akt sprawy. Stosownie zaś do treści art. 64d § 1 p.p.s.a. sąd rozpoznaje sprzeciw od decyzji na posiedzeniu niejawnym w terminie trzydziestu dni od dnia wpływu sprzeciwu od decyzji. Natomiast w myśl art. 17 ustawy nowelizującej z dnia 7 kwietnia 2017r. ustawodawca zapisał, że do postępowań przed sądami administracyjnymi, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy (tj. 1 czerwca 2017r.), stosuje się przepisy ustawy zmienianej, w brzmieniu dotychczasowym. Zatem do postępowań przed sądami administracyjnymi wszczętych już po dacie wejścia w życie nowelizacji, tj. gdy skarga została wniesiona najwcześniej w dniu 1 czerwca 2017r., mają zastosowanie przepisy p.p.s.a. w brzmieniu znowelizowanym. W rozpoznawanej sprawie skarga została wniesiona w dniu 7 września 2017r., a zatem w nowym stanie prawnym. Nie ulega zatem wątpliwości, że od decyzji organu odwoławczego wydanej na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. przysługuje już nie skarga, lecz sprzeciw od decyzji, który stosownie do art. 64a i następnych p.p.s.a. winien zostać złożony w terminie 14 dni od dnia doręczenia stronie decyzji organu odwoławczego, tj. najpóźniej do dnia 28 sierpnia 2017r. Zatem jak z powyższego wynika, skarżąca w tej sprawie wniosła skargę z uchybieniem 14- dniowego terminu. Jak wyżej wskazano, zgodnie z art. 64b § 1 p.p.s.a., do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu. Sąd podziela stanowisko wyrażone przez WSA w Białymstoku w postanowieniu z 4 sierpnia 2017r. sygn. akt II SA/Bk 551/17 (dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach, na stronie internetowej Naczelnego Sądu Administracyjnego; dalej jako CBOSA), że przepis ten ma odpowiednie zastosowanie do spóźnionego sprzeciwu, bowiem w p.p.s.a. nie przewidziano innego skutku prawnego dla orzeczenia o sprzeciwie od decyzji wniesionym z uchybieniem czternastodniowego terminu. Sprzeciw od decyzji wniesiony w sprawie niniejszej podlega zatem odrzuceniu. Jednocześnie należy wyjaśnić, iż organ odwoławczy prawidłowo pouczył stronę o prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, zamiast o możliwości wniesienia sprzeciwu od decyzji, bowiem zgodnie z art. 16 ustawy nowelizującej do postępowań administracyjnych wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia niniejszej ustawy ostateczną decyzją lub postanowieniem stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, z tym że do tych postępowań stosuje się przepisy art. 96a-96n ustawy zmienianej w art. Jak wynika z akt administracyjnych postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte w dniu 31 maja 2012r. i w dniu wejścia w życie nowelizacji p.p.s.a., tj. w dniu 1 czerwca 2017r. pozostawało niezakończone. Zatem w myśl art. 16 ustawy nowelizującej w tym przypadku organy prowadzące postępowanie administracyjne stosują przepisy w brzmieniu dotychczasowym. Przy czym mimo zastosowania się do pouczenia zawartego w decyzji, wskutek zmiany przepisów, pouczenie to nie odpowiada już nowemu stanowi prawnemu. Taka sytuacja nie została przewidziana przez ustawodawcę w przepisach intertemporalnych ustawy zmieniającej. W tej sytuacji stronie pozostaje jedynie możliwość ewentualnego złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 64b § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w pkt 1 sentencji. Stosownie zaś do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono o zwrocie uiszczonego wpisu.