II SA/Ol 760/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu w dniu 20 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. Ł. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. Ł. na decyzję Wojewody z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. WSA/post.1 – sentencja postanowienia

W. Ł. wniósł do tut. Sądu skargę na decyzję Wojewody w przedmiocie pozwolenia na budowę. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Argumentował, że wykonanie decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki, mianowicie budowę budynku, co do którego pozwolenie na budowę zostało wydane z naruszeniem prawa oraz w oparciu o decyzję wydaną rażącym naruszeniem prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., w skrócie jako: p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu organu administracji publicznej zapewnia stronie tymczasową ochronę jej praw, zatem to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania danego aktu. W interesie strony leży zatem jak najbardziej wyczerpujące wykazanie przesłanek uzasadniających zastosowanie ochrony tymczasowej (por. np. postanowienia NSA z dnia 10 lutego 2014 r., I FSK 76/14; z dnia 18 grudnia 2013 r., II FSK 2654/13; z dnia 8 października 2013 r., II OSK 2290/13), bowiem Sąd nie orzeka o wstrzymaniu wykonania aktu z urzędu, a wobec tego nie może stwierdzić, czy wykonanie aktu zagraża powstaniem znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jeżeli strona nie przytoczy w tym zakresie wystarczających okoliczności (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 sierpnia 2008 r., sygn. akt II OSK 1041/08, Baza Orzeczeń LEX nr 527673; z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, niepubl.; a także J. P. Tarno w: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz", Wydawnictwo LexisNexis Warszawa 2008, wydanie 3, str. 218). Oceniając rozpoznawany wniosek pod kątem poczynionych wyżej uwag Sąd uznał, że nie mógł on zostać uwzględniony, gdyż strona nie wskazała w uzasadnieniu skargi żadnych okoliczności, które przemawiałyby za wstrzymaniem wykonania kwestionowanej decyzji. Analiza uzasadnienia skargi (zawierającej wniosek o wstrzymanie) wskazuje bowiem, że zawiera ono przede wszystkim zarzuty merytoryczne stawiane zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ja decyzji organu I instancji, natomiast Sąd w pełni podziela pogląd prezentowany w orzecznictwie, zgodnie z którym uzasadnienie wniosku o przyznanie ochrony tymczasowej oparte na zarzutach merytorycznych skierowanych przeciwko zaskarżonej decyzji - nie stanowi o istnieniu przesłanek do wstrzymania wykonania tego aktu (por. postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 11 sierpnia 2015 r., sygn. akt II SA/Gd 374/15; postanowienie WSA w Łodzi z dnia 16 października 2015 r., sygn. akt II SA/Łd 810/15 - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przesłanki te zostały bowiem wyraźnie określone w art. 61 § 3 p.p.s.a., zaś Sąd - na etapie rozpoznawania tego wniosku - nie bada zasadności skargi pod względem zgodności z prawem zaskarżonego aktu. Okoliczności te będą podlegać kontroli sądowej dopiero w toku merytorycznego rozpoznania sprawy. Mając powyższe na uwadze należało stwierdzić, że nie zaistniały podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przede wszystkim skarżący nie wskazał przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a., a mianowicie tego, że wskutek wykonania zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sam fakt wydania pozwolenia na budowę nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Ze swej natury decyzje dotyczące pozwolenia na budowę zmieniają stan rzeczy i mogą spowodować powstanie trudnych do odwrócenia skutków, jednakże skutki te należy szczegółowo uzasadnić oraz wykazać wystąpienie ich w stosunku do składającego dany wniosek. Takich argumentów skarżący w kontekście powołanych okoliczności nie podał. Podniesiona przez skarżącego obawa dotycząca rozpoczęcia budowy budynku ma jedynie charakter hipotetyczny i nie uzasadnia zaistnienia po stronie skarżącej wystąpienia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Zaś zgodność z prawem, zatwierdzonego skażoną decyzją projektu budowlanego, w tym z przepisami prawa budowlanego, będzie podlegała ocenie Sądu na dalszym etapie postępowania. Biorąc powyższe okoliczności pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., wobec braku przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, orzekł jak w sentencji postanowienia