II SA/Ol 752/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Osipuk (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Adam Matuszak Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk Protokolant : St. sekretarz sądowy Grażyna Wojtyszek po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2018 r. na rozprawie sprawy ze skargi Spółki A na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia 1) umorzyć postępowanie sądowe; 2) zwrócić skarżącej Spółce A kwotę 200 złotych (dwieście złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. WSA/post.1 - sentencja postanowienia

Decyzją z dnia "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło nieważność decyzji Wójta Gminy "[...]" z dnia "[...]" o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na powyższą decyzję Kolegium, wnosząc o jej uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, jako niezasadnej. Pismem procesowym z dnia 21 listopada 2018 r., strona skarżąca cofnęła skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje. Wobec skutecznego cofnięcia skargi przez skarżącą Spółkę, postępowanie w sprawie należało umorzyć. Stosownie bowiem do art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.), dalej zwanej: p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Z treści art. 60 p.p.s.a. wynika zaś, że skarżący może cofnąć skargę, a czynność ta wiąże Sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie cofnięcie skargi nie budzi wskazanych wyżej wątpliwości, a zatem wola skarżącej Spółki, jako dysponenta skargi, jest dla Sądu wiążąca. Związanie Sądu wolą strony skarżącej jest wynikiem przyjętej zasady, że skarżący może rozporządzać wniesioną przez siebie skargą od chwili jej wpływu do organu, do czasu jej rozpoznania przez sąd pierwszej instancji. Z uwagi na to, że cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym, oświadczenie strony złożone w tym przedmiocie należy uznać za dopuszczalne. Nie dopatrując się zatem okoliczności przemawiających za niedopuszczalnością cofnięcia skargi, Sąd umorzył postępowanie w sprawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Jednocześnie, stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w pkt. 2 Sąd orzekł o zwrocie uiszczonego przez stronę skarżącą wpisu.