II SA/Ol 717/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Katarzyna Rodziewicz po rozpoznaniu w dniu 21 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Z. na postanowienie Starosty O. z [...] r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na odbudowę obiektu postanawia 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić skarżącej 100 zł (sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego.

A. Z. (dalej: "skarżąca") wniosła skargę na postanowienie Starosty O. z [...] r., którym odmówiono zawieszenia postępowania (na wniosek skarżącej) w sprawie udzielenia pozwolenia na odbudowę obiektu. W odpowiedzi na skargę starosta wniósł o jej oddalenie jako niezasadnej, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonym postanowieniu. W piśmie z 17 września 2026 r. skarżąca wniosła m.in. o dopuszczenie dowodu z pisma Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa Warmińsko-Mazurskiego z 15 września 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: W przypadku wniesienia skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność, ustalając m.in., czy sprawa mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądu administracyjnego. W przypadku stwierdzenia braku kognicji sądu do rozpoznania sprawy, taka skarga podlega odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143, z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Wskazać należy, że stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Zaskarżone postanowienie starosty, którym odmówiono zawieszenia postępowania administracyjnego na podstawie art. 101 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691, dalej: "k.p.a.") nie jest ani postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do jej istoty, ani postanowieniem kończącym postępowanie. Nie jest również postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie. Jak wynika bowiem z art. 141 § 1 na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Z kolei w myśl art. 101 § 3 k.p.a. zażalenie służy stronie na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania. Treść art. 101 § 3 k.p.a., zgodnie z utrwalonym orzecznictwem NSA, należy odczytywać w ten sposób, że zażalenie przysługuje wyłącznie na postanowienie o zawieszeniu postępowania ("w sprawie zawieszenia postępowania") i na postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania ("w sprawie odmowy podjęcia postępowania"). Natomiast na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania zażalenie nie przysługuje (por. np. wyroki NSA: z 28.06.2022 r. II GSK 357/19, z 8.05.2013 r. I OSK 2148/11, z 18.06.2013 r. II OSK 2296/12, a także postanowienie NSA: z 15.02.2013 r. II OSK 2991/12; 23.05.2013 r. II OSK 1617/12; z 18.10.2013 r. II OSK 1175/12; 31.03.2015 r. II OSK 641/15 – wszystkie powołane w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia są dostępne pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Skoro w świetle art. 101 § 3 k.p.a. na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego zażalenie nie przysługuje, tym samym postanowienie to nie należy do kategorii postanowień wymienionych w art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a., a skarga na takie postanowienie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu (por. np. postanowienia NSA 25.01.2014 r. II OSK 172/13, 15.10.2014 r. II OSK 826/13, 29.01.2015 r. II OSK 1590/13). Dodać należy, że wprawdzie w postanowieniu tym błędnie starosta pouczył skarżącą i prawie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, lecz błędne pouczenie nie kreuje samoistnie prawa strony do wniesienia środka zaskarżenia, które nie zostało przewidziane w obowiązujących przepisach, a co za tym idzie, nie stwarza dla strony skarżącej prawa do wniesienia skargi na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania. Okoliczność błędnego pouczenia skarżącej przez starostę pozostaje więc bez wpływu na dokonaną ocenę dopuszczalności wniesienia skargi. Na marginesie wskazać można, że zgodnie z art. 142 k.p.a. postanowienie, na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji. Wobec powyższego, wniesiona w niniejszej sprawie skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt. 1 postanowienia). Jednocześnie, wobec faktu, że skarga została odrzucona, skarżącej przysługuje zwrot uiszczonego wpisu, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy, o czym orzeczono w punkcie 2 postanowienia.