II SA/Ol 677/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Chybicki po rozpoznaniu w dniu 16 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić uiszczony wpis od skargi w kwocie 200 (dwustu) złotych. WSA/pos.1- sentencja postanowienia

S. K., reprezentowany przez adwokat M. K., zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, za pośrednictwem organu, decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z "[...]", utrzymującą w mocy decyzję Starosty "[....]" z "[...]" w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami. W skardze pełnomocnik podał, że pełnomocnictwo znajduje się w aktach sprawy. 14 września 2018 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze przekazało skargę tutejszemu Sądowi wraz z aktami sprawy. W wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z 19 września 2018 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczone zostało na adres kancelarii adwokackiej, do rąk osoby uprawnionej do odbioru przesyłek w dniu 24 września 2018 r. Wyznaczony termin upłynął bezskutecznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. W rozpatrywanej sprawie skarga wywiedziona została przez adwokata, który wskazał, że działa w imieniu skarżącego. Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302., zwanej dalej: p.p.s.a.), pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Stosownie do art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. W razie zaniedbania powyższego obowiązku, na zasadzie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., przewodniczący wzywa stronę do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. W rozpatrywanym przypadku pełnomocnik skarżącego, mimo prawidłowo doręczonego wezwania oraz zawartego w nim pouczenia o skutkach zaniedbania nałożonego obowiązku, nie udokumentował w należyty sposób uprawnienia do reprezentowania skarżącego, co obligowało Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., wobec nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi. W postanowieniu z 14 października 2016 r., sygn. akt II GZ 1022/16 (publ. na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl) Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że w świetle jednoznacznej treści przepisu art. 46 § 3 p.p.s.a. fakt, że żądany dokument pełnomocnictwa znajduje się w aktach administracyjnych nie ma żadnego znaczenia, ponieważ dokument nie został złożony przed sądem w danej sprawie, którą należy rozumieć jako sprawę sądową. Sąd podziela również prezentowane w orzecznictwie stanowisko, w myśl którego zaniedbanie pełnomocnika obciąża stronę skarżącą, która zdecydowała się działać przez pełnomocnika. W takiej sytuacji nie ma podstaw do przyjmowania, że omówiony brak formalny skargi mógłby stać się innego rodzaju brakiem formalnym i w dalszym ciągu podlegać uzupełnieniu przez stronę skarżącą, np. poprzez własnoręczne podpisanie skargi przez skarżącego (por. postanowienia NSA: z 9 lutego 2017 r., sygn. akt II GZ 1157/16; z 24 stycznia 2017 r., sygn. akt II OZ 34/17; z 1 marca 2017 r., sygn. akt II FZ 866/16; z 8 marca 2017 r., sygn. akt I FZ 13/17, publ. na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl) Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w punkcie 1 postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.