II SA/Ol 64/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu "[...]" na decyzję "[...]"Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 27 grudnia 2018 r., nr "[...]" w przedmiocie przywrócenia poprzedniego sposobu ogrzewania pomieszczeń postanawia umorzyć postępowanie sądowe.

Decyzją z dnia 27 grudnia 2018 r., "[...]"Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję organu pierwszej instancji z dnia 8 listopada 2018 r. nakazującą "[...]", w terminie natychmiastowym, przywrócenie poprzedniego sposobu ogrzewania pomieszczeń lokalu mieszkalnego "[...]", zakazującą użytkowania urządzenia do ogrzewania w/w lokalu mieszkalnego i wody użytkowej nieznanego pochodzenia, tzw. "kozy" oraz nadającą decyzji rygor natychmiastowej wykonalności, i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Skarżący złożył do tut. Sądu sprzeciw na powyższą decyzję, kwestionując ustalenia faktyczne poczynione w sprawie. Wywiódł, że użytkowane przez niego urządzenie nie powoduje zagrożenia pożarowego. W odpowiedzi na sprzeciw, organ odwoławczy wniósł o jego oddalenie, jako niezasadnego. Pismem procesowym z dnia 30 stycznia 2019 r. skarżący cofnął sprzeciw stwierdzając, że rezygnuje z prowadzenia postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na zapadły w sprawie wyrok sądu powszechnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje. Wobec skutecznego cofnięcia skargi postępowanie w sprawie należało umorzyć. Stosownie bowiem do art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.), dalej zwanej: "p.p.s.a.", sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Z treści art. 60 p.p.s.a. wynika zaś, że skarżący może cofnąć skargę, a czynność ta wiąże Sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W rozpoznawanej sprawie cofnięcie skargi nie budzi wskazanych wyżej wątpliwości, a zatem wola strony skarżącej, jako dysponenta skargi, jest dla Sądu wiążąca. Związanie Sądu wolą skarżącego jest wynikiem przyjętej zasady, że skarżący może rozporządzać wniesioną przez siebie skargą od chwili jej wpływu do organu, do czasu jej rozpoznania przez sąd pierwszej instancji. Z uwagi na to, że cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym, oświadczenie strony złożone w tym przedmiocie należy uznać za dopuszczalne. Nie dopatrując się okoliczności przemawiających za niedopuszczalnością cofnięcia skargi, Sąd umorzył postępowanie w sprawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.