II SA/Ol 621/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu w dniu 6 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K., M. K., A. G. i P. A. na orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie aktualizacji opłaty rocznej postanawia 1. Odrzucić skargę. 2. Zwrócić uiszczony wpis od skargi w kwocie 200 zł (dwieście). WSA/post.1 – sentencja postanowienia

Z. K., M. K., A. G. i P. A. wnieśli skargę na orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. o umorzeniu postępowania w sprawie z wniosku A. G. i P. A. o ustalenie, że aktualizacja opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego części 25/100 nieruchomości działki nr [...] położonej w E. przy ul. [...], w obrębie [...], o pow. 1421 m2 - dokonana wypowiedzeniem zmieniającym Prezydenta Miasta E., jest nieuzasadniona w zaproponowanej wysokości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowieniem z dnia 23 lutego 2017 r. (sygn. akt [...] na podstawie art. 220 § 3 w związku z art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucił skargę Z. K., M. K., A. G. i P. A. na orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w E. z dnia 10 października 2016 r., nr [...], w przedmiocie aktualizacji opłaty rocznej. W uzasadnieniu wskazał, że skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. W wezwaniu zaznaczono, że uiszczenie wpisu przez jedno ze skarżących zwalnia pozostałych. Powyższe wezwanie zostało doręczone A. G. i P. A. w dniu 26 stycznia 2017 r., a Z. K. i M. K. w dniu 27 stycznia 2017 r., zatem termin do uiszczenia wpisu upłynął odpowiednio w dniu 2 i 3 lutego 2017 r. Sąd wskazał, że w dniu 30 stycznia skarżący uiścili kwotę 200 zł na poczet wszystkich wpisów do spraw o sygn. akt [...]- [...]. Biorąc zatem pod uwagę fakt, że w sprawach o sygn. akt [...] oraz [...] skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisów sądowych po 200 zł do każdej ze spraw, zaś w sprawach o sygn. akt [...] oraz [...] skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisów sądowych po 100 zł do każdej ze spraw, Sąd uznał, że uiszczona kwota nie jest wystarczająca na pokrycie wpisu w niniejszej sprawie. Zażalenia na to postanowienie wywiedli A. G. i P. A. oraz M. K. i Z. K., wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniach zażaleń wskazano, że wpłacona kwota wystarcza na pokrycie wpisu od skargi w co najmniej jednej z czterech spraw wymienionych w potwierdzeniu wpłaty, w tym w niniejszej sprawie. Niezrozumiałe w tej sytuacji jest dla skarżących to, że Sąd I instancji odrzucił skargi we wszystkich czterech sprawach. Postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odmówił skarżącym przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Postanowieniem z dnia 20 czerwca 2017 r., sygn. akt I OZ 995/17, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie z 23 lutego 2017 r. Podniósł, że w sprawie skarżącym doręczono w dniach 26 i 27 stycznia 2017 r. wezwania do solidarnego uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia. Termin ten upływał dla A. G. i P. A. w dniu 3 lutego 2017 r., zaś dla Z. K. i M. K. w dniu 2 lutego 2017 r. W dniu 30 stycznia 2017 r. skarżący dokonali wpłaty tej kwoty w kasie Sądu. W tytule podali, że jest to należność za wpisy sądowe od skarg w sprawach o sygn. akt [...] - [...] (we wszystkich czterech sprawach - tj. [...] skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisów w wysokości 200 zł lub 100 zł). W takiej sytuacji Sąd I instancji powinien ustalić, czy dokonana w skutecznym terminie wpłata, pomimo niewskazania w tytule jednej, konkretnej sygnatury, której operacja miała dotyczyć, może zostać zaliczona na poczet przedmiotowej sprawy. W szczególności powinien sprawdzić, czy jest wystarczająca oraz, czy nie została już zaliczona na poczet innej ze wskazanych w tytule wpłaty spraw i ewentualnie wezwać skarżących do wskazania na poczet wpisu w której lub w których sprawach należy zaliczyć uiszczoną kwotę. Z akt sprawy nie wynika, dlaczego Sąd I instancji uznał, że wpłacona w zakreślonym terminie kwota nie jest wystarczająca na pokrycie wpisu w niniejszej sprawie. Sąd nie podał, czy została ona już przeznaczona na poczet wpisu w innej sprawie wskazanej w potwierdzeniu wpłaty. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że odrzucenie skargi z tego tylko powodu, że skarżący w tytule przelewu nie oznaczył konkretnie sprawy, którą zamierzał opłacić, nie ma oparcia w przepisach prawa. Dopiero powyżej wskazane ustalenia pozwolą na ocenę wywiązania się przez stronę z obowiązku wniesienia opłaty w terminie zgodnie z wezwaniem lub stwierdzenia uchybienia temu obowiązkowi, skutkującego odrzuceniem skargi. W wykonaniu zarządzenia z dnia 31 lipca 2017 r. skarżący zostali wezwani do wskazania na poczet wpisu, w której sprawie lub w sprawach, tj. [...], uiszczona została w dniu 30 stycznia 2017 r. kwota 200 zł. W odpowiedzi na wezwanie Z. K., M. K., P. A. i A. G. oświadczyli, że kwota 200 zł zapłacona w dniu 30 stycznia 2017 r. dotyczy sprawy o sygn. akt [...] oraz [...]. Jednocześnie oświadczyli, że w sprawach o sygn. akt [...] i [...] wpisy zostały uiszczone w dniu 17 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że w pierwszej kolejności Sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, jakie zostały wymienione enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.) Obok wskazanej przesłanki dopuszczalności skargi, warunkiem skutecznego wniesienia do sądu administracyjnego skargi, jako pisma procesowego, jest również - stosownie do treści art. 230 p.p.s.a. - uiszczenie od niej wpisu. Zgodnie z tą regulacją, od pism wszczynających postępowanie, do jakich należy skarga, pobiera się wpis stały, który w myśl § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221 poz. 2193, ze zm.), wynosi w niniejszej sprawie 200 zł. Nieuiszczenie wpisu skutkuje wezwaniem przez Sąd do jego dokonania w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., w myśl którego sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. W przedmiotowej sprawie Sąd wezwał skarżących do uiszczenia wpisu. Powyższe wezwanie zostało doręczone A. G. i P. A. w dniu 26 stycznia 2017 r., a Z. K. i M. K. w dniu 27 stycznia 2017 r., zatem termin do uiszczenia wpisu upłynął odpowiednio w dniu 2 i 3 lutego 2017 r., a skarżący uiścili wymagany wpis od skargi dopiero w dniu 17 marca 2017 r., tj. po wymaganym terminie. Skoro skarżący nie uiścili wymaganego wpisu w terminie, a prawomocnym postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2017 r. Sąd odmówił skarżącym przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu, to wniesiona przez nich skarga podlegała odrzuceniu, jako nieopłacona, na podstawie ww. art. 220 § 3 p.p.s.a. Trzeba w tym miejscu dostrzec, że orzecznictwo sądowe prezentuje jednolite stanowisko w przedmiocie konieczności odrzucenia skargi w sytuacji, gdy uiszczenie wpisu nastąpiło po terminie. Przykładem takiego orzeczenia jest postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lutego 2011 r., sygn. akt II OSK 60/11, dostępne na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych - https://cbois.nsa.gov.pl, w którym stwierdzono, że uiszczenie wpisu po terminie jest równoznaczne w skutkach z jego nieuiszczeniem. Odnosząc, zatem powyższy pogląd na grunt niniejszej sprawy, należy stwierdzić, że skarga, jako nieopłacona w terminie podlega odrzuceniu. W związku z tym, orzeczono, jak w punkcie 1 sentencji. Orzeczenie w punkcie 2 sentencji uzasadnia art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd zwraca z urzędu cały uiszczony wpis od pisma (skargi) odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy