II SA/Ol 579/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z 16 maja 2024 r., nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie odmowy uzupełnienia postanowienia o zawieszeniu postępowania dotyczącego sprawdzenia kwalifikacji do kierowania pojazdami postanawia umorzyć postępowanie sądowe.

A.D. wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z 16 maja 2024 r. wydaną w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie odmowy uzupełnienia postanowienia o zawieszeniu postępowania dotyczącego sprawdzenia kwalifikacji do kierowania pojazdami. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o oddalenie skargi jako niezasadnej. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z 4 marca 2025 r. w związku z postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 stycznia 2025 r. sygn. II GZ 628/24, skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z 18 listopada 2024 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł od skargi na ww. postanowienie, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania. Wezwanie to doręczono skarżącemu 24 marca 2025 r. W zakreślonym terminie, skarżący wniósł m.in. o umorzenie postępowania. Stwierdził, że sprawa jest już bezprzedmiotowa, a wpłata 200 zł nie ma podstaw. Podał, że po rozprawie 18 lutego 2025 r. w sprawie o sygn. akt II SA/OI 440/24, z uwagi na argumentację ustnego uzasadnienia wyroku, uzyskał profil kandydata na kierowcę (PKK) i w najbliższym czasie chce zdać egzamin na prawo jazdy, co zakończy sprawę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: W piśmie z 31 marca 2025 r. skarżący jednoznacznie stwierdził, że dalsze prowadzenie postępowania sądowego jest bezprzedmiotowe, gdyż uzyskał PPK i zamierza zdać egzamin na prawo jazdy. Skarżący oświadczył, że wnosi o umorzenie postępowania. Powyższe oświadczenie Sąd uznał za cofnięcie skargi. Stosownie zaś do art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie zaś z art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W rozpoznawanej sprawie cofnięcie skargi nie budzi wskazanych wątpliwości, a zatem wola strony skarżącej, jako dysponenta skargi, jest dla Sądu wiążąca. Związanie to jest wynikiem zasady, że skarżący może rozporządzać wniesioną przez siebie skargą od chwili jej wpływu do organu, do czasu jej rozpoznania przez sąd pierwszej instancji. Nie dopatrując się okoliczności przemawiających za niedopuszczalnością cofnięcia skargi, Sąd umorzył postępowanie w sprawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Z uwagi na umorzenie postępowania Sąd nie może wypowiadać się merytorycznie w niniejszej sprawie, w szczególności odnośnie do oceny prawidłowości postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżonym postanowieniem.