II SA/Ol 564/08

Dnia 12 listopada 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku K. D. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi K. D. na decyzję Wojewody z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie wymeldowania postanawia: przywrócić termin do złożenia odpisu skargi

Po doręczeniu w dniu 21 sierpnia 2008 r. skarżącej wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez przesłanie w terminie 7 dni odpisu skargi i uiszczenia wpisu, K. D. pismem złożonym w sądzie w dniu 10 października 2008 r. wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi. W uzasadnieniu tego wniosku skarżąca powołała się na chorobę dzieci, brak pieniędzy i podała, iż złożyła odpis skargi i wniosła o zwolnienie jej od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 6 października 2008 r. skarżącej przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 i art. 87 § 1- 4 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W ocenie sądu skarżąca uprawdopodobniła to, że nie mogła w terminie siedmiu dni przesłać odpisu skargi z uwagi na chorobę dzieci. Po zwolnieniu od kosztów sądowych K. D. nie musi ich uiszczać. Jednocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu skarżąca dopełniła czynności, do której była wzywana tj. złożyła odpis skargi. Dlatego też mając powyższe na uwadze, na zasadzie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.