II SA/Ol 517/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janina Kosowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 lipca 2017 r. sprawy ze skargi A. M. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia "[...]" w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów do postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę.

Z przekazanych przez organ Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie wraz ze skargą A. M. (dalej zwanej skarżącą) akt sprawy wynika, że postanowieniem z dnia "[...]" Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny utrzymał w mocy postanowienie z dnia "[...]" Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego zawierające stanowisko wierzyciela w sprawie zarzutów skarżącej zgłoszonych do postępowania egzekucyjnego dotyczącego obowiązku poddania małoletniego dziecka szczepieniom ochronnym. W skardze na powyższe postanowienie skarżąca zarzuciła organowi odwoławczemu naruszenie m.in. art. 34 § 4, art. 29 § 1, art. 119 § 1 i art. 27 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz art. 156 § 1 pkt 5, art. 124 § 2, art. 10 § 1 i art. 81 k.p.a. W oparciu o te zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie postanowień organów obu instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania, a ponadto o przedstawienie Trybunałowi Konstytucyjnemu konkretnego pytania prawnego. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie, podnosząc, że zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, spod kognicji sądów administracyjnych wyłączone jest orzekanie w sprawach postanowień w przedmiocie stanowiska wierzyciela dotyczącego zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądami administracyjnymi badaniem dopuszczalności jej wniesienia, w tym przede wszystkim oceną, czy zaskarżone działanie podlega kontroli sądu administracyjnego z uwzględnieniem regulacji zawartej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.). Stosownie do art. 3 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej poprzez rozpatrywanie skarg na akty, czynności, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracji publicznej. Zauważyć należy, że z dniem 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658), którą zmieniono między innymi treść art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z aktualnym brzmieniem tego przepisu, sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem m.in. postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. W niniejszej sprawie postępowanie sądowoadministracyjne zostało zainicjowane skargą wniesioną po 15 sierpnia 2015 r., co oznacza, że zastosowanie w tej sprawie ma art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r., która – jak już podano - wyłącza możliwość wniesienia skargi na postanowienie zawierające stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów. Skoro zaś taki rodzaj postanowienia jest przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie, to skarga ta podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.