II SA/Ol 515/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Osipuk po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "[...]" na decyzję "[...]" z dnia 23 kwietnia 2018 r., nr "[...]" w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym postanawia odrzucić skargę.

Decyzją z dnia 23 kwietnia 2018 r., "[...]" utrzymał w mocy decyzje organu pierwszej instancji z dnia 14 lutego 2018 r., wydaną w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym. W skardze, złożonej do tut. Sądu, "[...]" podniósł, że sporną karę pieniężną nałożono na niego, gdy już nie prowadził działalności gospodarczej. W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z dnia 9 lipca 2018 r., skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, przez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 450 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu wezwania do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi, Postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2018 r., starszy referendarz sądowy odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy. Zarządzeniem z dnia 13 września 2018 r., wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 9 lipca 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 450 zł. Powyższe zarządzenie doręczono skarżącemu dnia 3 października 2018 r. Termin do usunięcia braków formalnych upłynął zatem z dniem 10 października 2018 r. Zgodnie z art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), dalej jako p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku skargi przewodniczący wzywa wnoszącego do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia. W zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił przedmiotowego braku formalnego wniesionej skargi mimo pouczenia, iż spowoduje to odrzucenie skargi. W tym stanie rzeczy, skargę należało odrzucić, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a.