II SA/Ol 5/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2019r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy postanawia: 1. odrzucić skargę 2. odrzucić wniosek o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie od orzekania w sprawie. 3. oddalić wniosek o zawieszenie postępowania sądowego. WSA/post.1 - sentencja postanowienia

F.W. wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia "[...]" utrzymujące w mocy postanowienie Wójta Gminy Ś. z dnia "[...]" o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy działki nr "[...]" w Ś. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II z dnia 2 stycznia 2019r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 8 stycznia 2019r. Zatem termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 15 stycznia 2019r W wyznaczonym przez Sąd terminie skarżący nie uiścił wpisu sądowego. Nadesłał natomiast pismo z wnioskiem o bezterminowe zawieszenie postępowania oraz o "powołanie z urzędu niezależnego zespołu sędziów delegatów do rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy". Zarzucił sędziom Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Olsztynie naruszenie prawa i brak bezstronności, co w ocenie skarżącego uzasadnia wniosek o zawieszenie postępowania i powołanie sędziów delegatów. Podał, że wpis uiści bezzwłocznie po zawiadomieniu go o powołaniu sędziów delegatów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018r., poz. 1302, dalej jako: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym, w tym od skargi, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jeśli należny wpis nie został uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. W myśl bowiem art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Natomiast skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez Sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarżący nie uiścił wpisu w zakreślonym przez sąd terminie, a w związku z tym jego skarga podlega odrzuceniu. Należy przy tym wyjaśnić, że w świetle przepisów p.p.s.a. wskazywane przez skarżącego okoliczności nie powodują przesunięcia, czy też zawieszenia terminu uiszczenia wpisu sądowego. W związku z tym – na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. - orzeczono jak w pkt 1 postanowienia. Odnosząc do wniosku o powołanie sędziów delegatów wyjaśnić należy, że przepisy p.p.s.a. nie przewidują takiej procedury. W związku z tym Sąd potraktował ten wniosek jako żądanie wyłączenia wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie od orzekania w przedmiotowej sprawie. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego i w doktrynie prezentowany jest pogląd, że wniesienie o wyłączenie wszystkich sędziów orzekających w danym sądzie jest w istocie wnioskiem o wyłączenie sądu (por. postanowienia NSA: z dnia 27 lipca 2017r. sygn. akt II OZ 717/17, z dnia 30 października 2015r. sygn. akt II OZ 1037/15; z dnia 1 lipca 2016r. sygn. akt I OZ 671/16; oraz J. Drachal, A. Wiktorowska, K. Zalasińska [w:] red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, C.H. Beck 2015, s. 187). Stosownie zaś do art. 20 § 4 p.p.s.a. wniosek o wyłączenie sądu jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym. W związku z tym na podstawie art. 20 § 4 p.p.s.a. orzeczono jak w pkt 2 postanowienia. Natomiast wniosek o zawieszenie postępowania sądowego jest niezasadny, gdyż wskazywane przez skarżącego okoliczności nie wypełniają żadnej z przesłanek ustawowych, określonych w art. 124 – 126 p.p.s.a. i dlatego orzeczono jak w pkt 3 postanowienia.