II SA/Ol 475/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr Rep. [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia umorzyć postępowanie sądowe. WSA/post.1 - sentencja postanowienia

P. N. (dalej jako: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] (dalej jako: Kolegium) z 27 kwietnia 2026 r., którą Kolegium uchyliło decyzję Burmistrza [...] z 3 marca 2026 r. i przyznało skarżącemu świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania opieki nad niepełnosprawną matką na okres od 1 października 2024 r. do 3 marca 2025 r. Kolegium jednoczenie odmówiło przyznania świadczenia pielęgnacyjnego od 4 marca 2026 r. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o umorzenie postępowania sądowego w niniejszej sprawie, wskazując, że Kolegium decyzją z 17 czerwca 2026 r., na podstawie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uwzględniło wniesioną skargę w całości i uchyliło własną decyzję z 27 kwietnia 2026 r. oraz decyzję organu I instancji z 3 marca 2026 r. i orzekło co do istoty sprawy w ten sposób, że przyznało skarżącemu wnioskowane świadczenie począwszy od 1 października 2024 r. na czas nieokreślony. Do pisma dołączono przedmiotową decyzję z 17 czerwca 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2026 r. poz. 143, dalej jako: p.p.s.a.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy z innych przyczyn stało się ono bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia w sytuacji, gdy po wniesieniu skargi w toku postępowania sądowoadministracyjnego przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Będzie to miało miejsce między innymi wówczas, gdy zaskarżone rozstrzygnięcie zostanie pozbawione bytu prawnego wskutek skorzystania przez organ, który je wydał, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a. Unormowanie to stanowi, że organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio. W rozpoznawanej sprawie Kolegium skorzystało z tej możliwości i na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. wydało decyzję, którą uchyliło własne wcześniejsze rozstrzygnięcie oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, przyznało skarżącemu wnioskowane świadczenie i stwierdziło, że działanie Kolegium nie miało miejsca bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Z informacji uzyskanej z organu odwoławczego wynika, że decyzja z 17 czerwca 2026 r. nie została zaskarżona. Mając na uwadze powyższe, nie budzi wątpliwości sądu okoliczność, że zaskarżona decyzja została wyeliminowana z obrotu prawnego, co czyni zbędnym dalsze procedowanie w sprawie. Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.