II SA/Ol 46/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na uchwałę Sejmiku Województwa z dnia "[...]", nr "[...]" w sprawie "Podziału województwa na obwody łowieckie" postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia

J. M. wniósł do tutejszego Sądu skargę na uchwałę Sejmiku Województwa z dnia "[...]", nr"[...]" w sprawie "Podziału województwa na obwody łowieckie", w zakresie włączenia do obwodu łowieckiego nr "[...]" działek stanowiących jego własność. Pełnomocnik organu wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na wniesienie jej bez uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, ewentualnie o oddalenie skargi z powodu braku usprawiedliwionych podstaw do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności ma obowiązek zbadać dopuszczalność jej wniesienia, w tym dochowania przez stronę skarżącą wymogów wniesienia skargi, określonych w przepisach szczególnych. W rozpoznawanej sprawie skarga została wniesiona na podstawie art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r. poz. 2096 ze zm., dalej jako "u.s.w."), który uprawnia każdego, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przepisem aktu prawa miejscowego, wydanym w sprawie z zakresu administracji publicznej do zaskarżenia przepisu do sądu administracyjnego. Takie brzmienie powołany przepis otrzymał z dniem 1 czerwca 2017 r. na mocy art. 6 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 935). Do dnia 1 czerwca 2017 r. art. 90 ust. 1 u.s.w. miał następujące brzmienie: "Każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przepisem aktu prawa miejscowego, wydanym w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu organu samorządu województwa, który wydał przepis, do usunięcia naruszenia - zaskarżyć przepis do sądu administracyjnego. Jednocześnie, stosownie do art. 17 ust. 2 ustawy nowelizującej, nowe brzmienie tego przepisu stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest uchwała Sejmiku Województwa z dnia "[...]". W sprawie tej ma zatem zastosowanie przepis art. 90 u.s.w. w brzmieniu obowiązującym do 1 czerwca 2017 r. Wniesienie skargi na tę uchwałę należało więc poprzedzić wezwaniem Sejmiku Województwa do usunięcia naruszenia prawa. Obowiązek uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem skargi art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., p.p.s.a.) w zw. z art. 90 ust. 1 u.s.w. został zniesiony bowiem tylko co do aktów dokonanych począwszy od 1 czerwca 2017 r. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy, treści skargi i oświadczeń organu zawartych w odpowiedzi na skargę, skarżący - przed wniesieniem przedmiotowej skargi - nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa. Skarga jest wobec tego niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Skarga podlegała dodatkowo odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., tj. z powodu nieusunięcia braku fiskalnego polegającego na nieuiszczeniu wpisu sądowego od skargi. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 220 § 3 p.p.s.a., skargę należało odrzucić.