II SA/Ol 451/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.S. na decyzję Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej "[...]" z dnia "[...]"r., nr "[...]" w przedmiocie zasiłku dla opiekuna postanawia: odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia

M.S. wniosła do tut. Sądu skargę na decyzję Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej "[...]", którą przyznano jej od 1 września 2011 r., na stałe świadczenie pielęgnacyjne w kwocie 520 zł. Zarzuciła, że niekonstytucyjne zmiany wprowadzone przez ustawodawcę w przedmiocie świadczeń przysługujących opiekunom osób niepełnosprawnych spowodowały różnicę w wysokości otrzymywanych przez nie świadczeń. Stwierdziła, że różnica między otrzymywanym specjalnym zasiłkiem opiekuńczym a świadczeniem pielęgnacyjnym które powinna otrzymywać, za okres od maja 2014 r. do grudnia 2017 r. wyniosła łącznie 30.392 zł. W odpowiedzi na skargę Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej wniósł o jej odrzucenie, podając, że Skarżąca nie wnosiła odwołania od tej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 52 § ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). W związku z powyższym podkreślić trzeba, że w sprawach, w których obowiązuje postępowanie dwuinstancyjne przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego może być wyłącznie orzeczenie (decyzja, postanowienie) wydane przez organ orzekający w sprawie w drugiej instancji (poza przypadkami określonymi w art. 127 § 3 kpa, w których zachodzi tożsamość właściwego organu). Przepisy art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. statuują zasadę pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej. Sąd administracyjny nie może bowiem zastępować organów odwoławczych, a nadto jego działanie nie może naruszać zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. W konsekwencji przyjęcie przedstawionej zasady powoduje, że niedopuszczalne jest wniesienie skargi na decyzję wydaną przez organ pierwszej instancji. Zaskarżona do Sądu decyzja Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w sprawie świadczenia pielęgnacyjnego stanowi rozstrzygnięcie podjęte przez organ pierwszej instancji. Zgodnie z pouczeniem zawartym w ww. decyzji przysługiwało od niej odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, w terminie 14 dni od daty doręczenia tej decyzji, a nie skarga do tutejszego Sądu. W zaistniałym więc stanie rzeczy należy uznać, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga na decyzję organu pierwszej instancji jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.