II SA/Ol 418/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.H. i J.H. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie przedłożenia protokołu kontroli budynku mieszkalnego postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. WSA/post.1 - sentencja postanowienia

Decyzją z dnia [...] Nr [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] umarzającą postępowanie, w części dotyczącej formy nałożenia na L. i J.H. obowiązku udostępnienia protokołu z kontroli okresowej 5-letniej budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie szeregowej przy ul. [...] w E. i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Na decyzję tę L.H. i J.H. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie zarzucając w niej rażące naruszenie przepisów prawa oraz ich interesu prawnego, wnosząc o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, bądź jej uchylenie oraz zasądzenie na ich rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. Poinformowali jednocześnie, że pismem z dnia 5 marca 2014 r. wystąpili do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] wobec czego zachodzą przesłanki wynikające z art. 56 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w piśmie przekazującym skargę wyjaśnił, że wobec przekazania Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego całości akt niniejszej sprawy wraz z wnioskiem skarżących o stwierdzenie nieważności własnej decyzji z dnia [...] brak mu możliwości ustosunkowania się do zarzutów skargi oraz przekazania akt tej sprawy. Poinformował, że akta sprawy zostaną przekazane Sądowi niezwłocznie po ich nadesłaniu przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Postanowieniem z dnia 28 maja 2014 r. sygn. akt II SA/Ol 418/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zawiesił postępowanie sądowe w tej sprawie wobec jednoznacznego brzmienia art. 56 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) zwanej dalej: ustawą ppsa., zgodnie z którym w razie wniesienia skargi do sądu po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania, postępowanie sądowe podlega zawieszeniu. Ponieważ w sprawie zaistniała taka okoliczność, iż pismem z dnia 5 marca 2014 r. skarżący wystąpili do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], to zainicjowane postępowanie przed organem nadrzędnym korzysta z przywileju pierwszeństwa przed kontrolą sądowoadministracyjną. Pismem procesowym z dnia 22 lipca 2014 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wystąpił z wnioskiem o umorzenie postępowania sądowego w sprawie ze skargi wniesionej na jego decyzję z dnia [...], gdyż zaistniała bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego. Wskazano, że Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] nr [...] stwierdził nieważność decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, przy czym, z pisma Głównego Inspektora z dnia 14 lipca 2014 r. wynika, że zainteresowane strony nie wystąpiły do Głównego Inspektora z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, co oznacza, że decyzja GINB z dnia [...] jest ostateczna. Wobec wyeliminowania z obrotu prawnego skarżonej decyzji wniesiono o umorzenie postępowania sądowego w tej sprawie. Postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2014 r. sygn. akt II SA/Ol 418/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie podjął z urzędu zawieszone postępowanie na zasadzie art. 128 § 1 ustawy ppsa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje. W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca wniosła skargę na decyzję organu administracji publicznej, a zatem na podstawie art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) zwanej dalej: ustawą ppsa. Stosownie zaś do art. 161 § 1 pkt 3 tej ustawy Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono z innych przyczyn bezprzedmiotowe. W doktrynie oraz judykaturze panuje zgodny pogląd, iż do tej kategorii przyczyn umorzenia postępowania należy zaliczyć sytuacje, kiedy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zaistnieje w szczególności, gdy zaskarżona decyzja zostanie pozbawiona bytu prawnego w nadzwyczajnym postępowaniu tj. w wyniku stwierdzenia jej nieważności, bądź też na skutek uwzględnienie skargi przez organ administracyjny w trybie autokontroli, określonym w art. 54 § 3 ustawy ppsa (por. Bogusław Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, Orzecznictwo, Wydanie 2, Warszawa 2009, str. 546 i nast., postanowienie Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 11 maja 2005 r. sygn. akt I GSK 156/06, wyrok NSA z dnia 25 października 2005 r. sygn. akt II OSK 85/05, postanowienie WSA w Gdański z dnia 16 marca 2007, sygn. III SA/Gd 42/07, dostępne Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych http://orzeczenia.nsa. gov.pl). W rozpoznawanej sprawie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na skutek wniosku skarżących wszczął i przeprowadził nadzwyczajne postępowanie administracyjne w stosunku do decyzji będącej przedmiotem skargi pp. H., który to wniosek został złożony przed wniesieniem skargi i decyzją z dnia [...] stwierdził nieważność decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...], która to decyzja na skutek braku wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy stała się ostateczna. Mając powyższe na uwadze nie budzi wątpliwości Sądu okoliczność, że zaskarżona decyzja z dnia [...] została wyeliminowana z obrotu prawnego, w trybie postępowania nadzwyczajnego przed organem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, zatem Sąd pozbawiony został przedmiotu kontroli. Bezprzedmiotowe staje się postępowanie sądowe dotyczące zaskarżonej decyzji. Wobec powyższego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec o jego umorzeniu.