II SA/Ol 390/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janina Kosowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 lipca 2018 r. sprawy ze skargi P. P. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę na skutek wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty z dnia [...] r. nr [...] o pozwoleniu na budowę postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji Starosty z dnia [...] r. nr [...] o pozwoleniu na budowę.

W dniu 6 czerwca 2018 r. do tutejszego Sądu wpłynęła skarga P. P. (dalej zwanego skarżącym) na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Starosty z dnia [...] r. nr [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu Gminie B. pozwolenia na budowę obejmującego: przebudowę zjazdu z drogi krajowej nr [...] w km 47+556 z działki nr [...] na działkę nr [...] w miejscowości B., budowę drogi wewnętrznej wraz z budową i przebudową infrastruktury technicznej oraz budową drogi gminnej oznaczonej symbolem KDL 2 wraz z budową i przebudową infrastruktury technicznej na konkretnie oznaczonych działkach położonych w miejscowości B. oraz w obrębie B. K., gmina B. Skarga ta została przekazana Sądowi przez Wojewodę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W przekazanej Sądowi skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania opisanej powyżej decyzji Starosty O. z dnia [...] r. podnosząc, że brak wstrzymania wykonania tej decyzji naraża go na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, gdyż jako przedsiębiorca zostanie pozbawiony odpowiedniego dojazdu do nieruchomości, na której prowadzi działalność gospodarczą. Ponadto wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki faktyczne, związane z wykonaniem robót budowlanych polegających na przebudowie dróg, co do których zostało udzielone pozwolenie na budowę. Dodał, że późniejsze uchylenie zaskarżonej decyzji, po jej wykonaniu, nie dałoby się pogodzić z poczuciem sprawiedliwości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. poz. 1369 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.), "po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy". Ponieważ w granicach niniejszej sprawy sądowoadministracyjnej pozostaje opisana na wstępie decyzja Starosty O. z dnia [...] r., przyjęto, że dopuszczalne, w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a., jest złożenie przez skarżącego wniosku o wstrzymanie wykonania tej decyzji. Niemniej jednak, w ocenie Sądu, w okolicznościach niniejszej sprawy nie zachodzi żadna z przesłanek wymienionych w cytowanym powyżej art. 61 § 3 p.p.s.a., która uzasadniałaby uwzględnienie wniosku skarżącego. Zauważyć przede wszystkim należy, że przedmiotem decyzji, objętej wnioskiem skarżącego o wstrzymanie jej wykonania, jest pozwolenie na budowę. W przypadku zaś zaskarżenia tego rodzaju decyzji, to inwestor ponosi ryzyko prowadzenia prac przed prawomocnym zakończeniem postępowania sądowoadministracyjnego i to na nim spoczywać będzie ewentualny obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego w razie, gdyby okazało się, że w wyniku rozstrzygnięcia sprawy zaskarżona decyzja zostanie uchylona. Skoro skutki prowadzenia rzeczonych prac nie obciążają skarżącego, który złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę, to nie sposób przyjąć aby uwzględnienie wniosku skarżącego mogło nastąpić z powodu "niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków". Istnienia innych okoliczności, które mogłyby prowadzić do odmiennych wniosków i wskazywać na takie zagrożenie, podobnie jak i na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, nie wykazał także skarżący. Za niewystarczające w tym zakresie uznać bowiem należy ogólne stwierdzenie przez skarżącego, że jako przedsiębiorca zostanie pozbawiony odpowiedniego dojazdu do nieruchomości, na której prowadzi działalność gospodarczą. Wymaga bowiem podkreślenia, że uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinno odnosić się do konkretnych, realnie istniejących (a nie potencjalnych) okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest w danej sprawie obiektywnie zasadne. Twierdzenia zaś wnioskodawcy powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi (por. postanowienie NSA z 19 marca 2014 r., sygn. akt I FZ 74/14, dostępne pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Z taką jednak sytuacją nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie, gdyż wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę nie zawiera stosownego uzasadnienia i nie jest poparty żadnymi dokumentami źródłowymi. W aktach administracyjnych znajduje się natomiast postanowienie Wojewody z dnia [...] r. o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (k. 9) z uzasadnienia którego wynika, że "zarówno przed, jak i po przebudowie istnieje możliwość wjazdu i wyjazdu samochodów na posesję wnioskującego. Należy wyjaśnić, że wnioskujący nie został pozbawiony dojazdu do własnej posesji. Dojazd może odbywać się za pomocą zjazdu z działki nr [...] na działkę nr [...]". Skoro zaś skarżący, w żaden sposób nie wykazał, aby taki dojazd do nieruchomości, na której prowadzi działalność gospodarczą, nie był "odpowiedni", to twierdzenie skarżącego w tym przedmiocie nie może uzasadniać wstrzymania wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę. Końcowo zauważyć należy, że w przypadku decyzji o pozwoleniu na budowę ustawodawca przewidział dodatkowy wymóg ograniczający możliwość wstrzymania wykonania decyzji tego rodzaju. Zgodnie bowiem z art. 35a ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1332 ze zm.), "w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję o pozwoleniu na budowę wstrzymanie wykonania tej decyzji na wniosek skarżącego sąd może uzależnić od złożenia przez skarżącego kaucji na zabezpieczenie roszczeń inwestora z powodu wstrzymania wykonania decyzji". Ze względu na powyższy przepis, możliwość wstrzymania wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę przez sąd administracyjny podlega istotnemu ograniczeniu, co należało dodatkowo uwzględnić przy rozpoznawaniu wniosku skarżącego. Natomiast co do kwestii zgodności z prawem zaskarżonej decyzji Wojewody [...] Sąd rozstrzygnie wyrokiem. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.