II SA/Ol 370/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia: umorzyć postępowanie sądowe WSA/post.1 - sentencja postanowienia

W dniu 17 marca 2014r. (data nadania pisma) W. S. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]", utrzymującą w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Burmistrza przez Kierownika Działu Świadczeń Rodzinnych Miejsko - Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia "[...]", którą organ I instancji, na podstawie art. 16a ust.1 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (tekst jedn. Dz. U. z 2013r., poz. 1456), odmówił przyznania skarżącemu specjalnego zasiłku opiekuńczego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad niepełnosprawną matką J. P. Postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2014r. WSA w Olsztynie zawiesił postępowanie sądowe z uwagi na przedstawienie Trybunałowi Konstytucyjnemu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu pytania prawnego co do zgodności z Konstytucją RP art. 16a ust.1 ustawy o świadczeniach rodzinnych w zakresie, w jakim pomija wśród uprawnionych do uzyskania specjalnego zasiłku opiekuńczego osoby, na których ciąży obowiązek alimentacyjny i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności (...). Pismem z dnia 26 maja 2014r. skarżący cofnął skargę w związku z wejściem w życie przepisów ustawy z dnia 4 kwietnia 2014r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów. Wobec powyższego WSA w Olsztynie postanowieniem z dnia 2 czerwca 2014r. podjął zawieszone postępowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 p.p.s.a, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W rozpoznawanej sprawie zaistniała przesłanka określona omawianym przepisem. Skarżący cofnął skargę na skutek wejścia w życie przepisów umożliwiających uzyskanie przez niego świadczeń związanych ze sprawowaniem opieki nad niepełnosprawną matką ( w tym za okres, za który utracił prawo do świadczenia pielęgnacyjnego). Sąd uznał zatem, że cofniecie skargi jest dopuszczalne i w oparciu o cytowany wyżej przepis umorzył postępowanie sądowe.