II SA/Ol 367/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi kasacyjnej Z. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 21 czerwca 2018 r. sygn. akt II SA/Ol 367/18 w sprawie ze skargi Z.R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w E. z dnia "[...]" Rep. "[...]" w przedmiocie przedłużenia terminu załatwienia sprawy i wezwania do nadesłania informacji postanawia odrzucić skargę kasacyjną.

Postanowieniem z dnia 21 czerwca 2018 r. (sygn. akt II SA/Ol 367/18) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę Z. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w E. z dnia "[...]", nr Rep. "[...]", w przedmiocie przedłużenia terminu załatwienia sprawy i wezwania do nadesłania informacji z uwagi na niedopuszczalność skargi, gdyż skarżone postanowienie nie należy do aktów podlegających rozpoznaniu przez sąd administracyjny. Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o terminie i środku zaskarżenia (skardze kasacyjnej) został doręczony skarżącemu w dniu 26 czerwca 2018 r. (k.38 akt sądowych). W dniu 5 lipca 2018 r. (data nadania pocztowego) do tut. Sądu wpłynął sprzeciw skarżącego w związku z wydanym w dniu 21 czerwca 2018r. postanowieniem (sygn. akt II SA/Ol 366/18), w którym zarzucono złamanie procedury postępowania administracyjnego i w związku z tym zarzutem wniesiono o wydanie orzeczenia w postaci wyroku w trybie jawnym, uznając winę złamania procedury postępowania administracyjnego przez Starostwo Powiatowe w I. oraz Samorządowe Kolegium Odwoławcze w E., a także o uchylenie wszystkich wydanych dokumentów w tym postępowaniu i zawieszenie postępowania administracyjnego do momentu rozpoznania sprawy popełnienia wykroczenia z art. 87 § 1 k.w. przez Sąd Najwyższy lub Ministra Sprawiedliwości i Prokuratora Generalnego zgodnie z art. 97 pkt 4 k.p.a. W sprzeciwie skarżący wyraził przekonanie, że Sąd wydając skarżone postanowienie złamał procedurę postępowania administracyjnego, ponieważ rozstrzygnął o czynnościach administracyjno-prawnych, podczas gdy czynności te należą do wykonania wyroku z klauzulą wykonalności wydanego przez Sąd Rejonowy w I. i utrzymanego przez Sąd Okręgowy w E. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (art. 177 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Stosownie zaś do art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepisu tego nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej RP albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a.). W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntowany jest pogląd, zgodnie z którym sporządzanie skargi kasacyjnej przez podmiot nieuprawniony jest brakiem nieusuwalnym, skutkującym odrzuceniem skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1, § 2 i § 3 p.p.s.a. (por. B. Dauter. Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, Wydanie 2., Warszawa 2009 r. str. 493.). Tym samym wojewódzki sąd administracyjny powinien odrzucić skargę bez wzywania do usunięcia braków, w sytuacji, gdy skargę sporządzi i podpisze podmiot nieuprawniony (por. postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, M. Prawniczy 2004, Nr 5, s. 202). W postanowieniu z dnia 15 maja 2008 r. (sygn. akt II GSK 502/07) Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił także, że tryb z art. 49 p.p.s.a. (wezwania do uzupełnienia braków formalnych) przy skardze kasacyjnej jest możliwy do zastosowania tylko do wyjaśnienia, czy osoba która podpisała skargę kasacyjną jest umocowana do jej sporządzenia w świetle art. 175 p.p.s.a. (por. też postanowienie NSA z dnia 3 grudnia 2013r., sygn. akt II FZ 1082/13, publ. na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl). Analiza akt rozpoznawanej sprawy nie dała natomiast podstaw do przyjęcia, że strona skarżąca jest podmiotem uprawnionym do sporządzenia skargi kasacyjnej, wymienionym w art. 175 § 1 i § 2 p.p.s.a. Skoro zatem wniesiona w niniejszej sprawie skarga kasacyjna, nazwana sprzeciwem, nie została sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, lecz osobiście przez skarżącego, to należało ją odrzucić jako niedopuszczalną. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak sentencji.