II SA/Ol 331/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 maja 2023 r. sprawy ze skargi Z. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 13 lutego 2023 r., nr [...] w przedmiocie dodatku węglowego postanawia umorzyć postępowanie sądowe.

Zaskarżoną decyzją z 13 lutego 2023 r., nr Rep. [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Elblągu (dalej jako: "Kolegium") utrzymało w mocy decyzję Burmistrza A (dalej jako: "organ I instancji") z 28 grudnia 2022 r. odmawiającą przyznania Zb. W. (dalej jako: "strona skarżąca") dodatku węglowego. W uzasadnieniu wyjaśniono, że organy są związane treścią wniosku. Stronie skarżącej nie mógł zostać przyznany dodatek węglowy, gdyż zadeklarowane do Centralnej Ewidencji Emisyjności Budynków źródło ogrzewania to kocioł olejowy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie strona skarżąca wniosła o uchylenie decyzji Kolegium w związku z naruszeniem art. 7 i art. 9 k.p.a. Podniosła, że w wyniku pomyłki użyła niewłaściwego formularza wniosku. Zarówno wniosek o wypłatę dodatku węglowego, jak i wniosek o wypłatę dodatku dla gospodarstw domowych z tytułu wykorzystania niektórych źródeł ciepła są tożsamej treści. Powinna decydować treść wniosku, a nie tytuł. Organ I instancji powinien poinformować ją o złożeniu niewłaściwego wniosku i umożliwić zmianę zakresu żądania. Podkreśliła, że organy orzekające posiadały wiedzę o posiadanym przez skarżącą źródle ciepła, bowiem złożyła wymaganą deklarację. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o umorzenie postępowania sądowego. Wskazało, że w wyniku analizy zarzutów skargi wydało 12 kwietnia 2023 r. decyzję Rep. [...] uwzględniającą skargę i uchylającą zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji, i przekazało sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2023 r. poz. 259), dalej jako: "p.p.s.a.", sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia w sytuacji, gdy po wniesieniu skargi w toku postępowania sądowoadministracyjnego przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Będzie to miało miejsce między innymi wówczas, gdy zaskarżone rozstrzygnięcie zostanie pozbawione bytu prawnego wskutek skorzystania przez organ, który je wydał, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a. Unormowanie to stanowi, że organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio. W niniejszej sprawie organ skorzystał z uprawnień danych przez wskazany przepis poprzez uchylenie zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji, a więc uwzględnił skargę w całości. Wobec tego dalsze postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe, ponieważ zaskarżone orzeczenie w trybie autokontroli zostało wyeliminowane z obrotu prawnego. Z tych względów postępowanie sądowe podlegało umorzeniu, na podstawie cytowanego art.161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.