II SA/Ol 267/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Beata Jezielska Sędzia WSA Grzegorz Klimek Protokolant specjalista Karolina Hrymowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi T. G. na decyzję Warmińsko-Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz zezwolenia na wznowienie budowy obiektu oddala skargę.

Po wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie obiektu budowlanego – przydomowego ganku o konstrukcji murowanej przy budynku mieszkalnym jednorodzinnym na działce nr A obręb [...]., gm. J. (dalej: "działka nr A") od strony działki nr B obręb [...], gm. J. (dalej: "działka nr B"), będącego w budowie bez wymaganego zgłoszenia, postanowieniem z dnia 27 listopada 2024 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w N. (dalej: "PINB", "organ I instancji") wstrzymał prowadzenie robót budowlanych wykonywanych przez inwestora – M.D. (dalej: "inwestor") przy budowie ww. obiektu budowlanego oraz poinformował o możliwości złożenia w terminie 30 dni od dnia doręczenia niniejszego postanowienia wniosku o legalizację przedmiotowego obiektu budowlanego. Po otrzymaniu wniosku o legalizację ww. obiektu, PINB postanowieniem z dnia 16 grudnia 2024 r. nałożył na inwestora obowiązek przedłożenia następujących dokumentów legalizacyjnych: decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, projektu zagospodarowania działki lub terenu, oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane dotyczącego działki nr A. Po otrzymaniu wymaganych dokumentów legalizacyjnych i ich sprawdzeniu, a także uzyskaniu informacji o uiszczeniu opłaty legalizacyjnej, PINB decyzją z dnia 15 grudnia 2025 r., na podstawie art. 49 ust. 4 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 418) – dalej: "p.b.", zatwierdził projekt zagospodarowania terenu o numerze ewidencyjnym gruntu A oraz zezwolił na wznowienie budowy obiektu budowlanego – przydomowego ganku o konstrukcji murowanej przy budynku mieszkalnym jednorodzinnym na działce nr A od strony działki nr B. Od powyższej decyzji odwołanie wniosła T.G. (dalej: "skarżąca") wskazując, że w budowa ganku nie spełnia wymogów warunków technicznych, tj. odległości ściany z oknem od granicy działki. Ponadto zdaniem skarżącej, sprawa nie została należycie rozstrzygnięta, gdyż została oparta o rzekome wznowienie granic i fałszywie sporządzone mapy geodezyjne. Po rozpatrzeniu odwołania Warmińsko-Mazurski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "WINB") decyzją z dnia 10 lutego 2026 r., nr P.7721.6.2026 12MMa utrzymał w mocy decyzję PINB. W uzasadnieniu wskazano, że w przedmiotowej sprawie PINB w sposób zgodny z przepisami k.p.a. oraz prawa budowlanego przeprowadził postępowanie administracyjne. Wyjaśniono również, że spełnienie przez inwestora przesłanek legalizacji obiektu wznoszonego bez wymaganego zgłoszenia oraz uiszczenie w terminie opłaty legalizacyjnej zobowiązują organ nadzoru budowlanego do wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwoleniu na wznowienie robót, gdy budowa jest niezakończona. Analiza zgromadzonych w aktach sprawy dokumentów potwierdza ich kompletność i zgodność z przepisami. Natomiast odnosząc się do kwestii odległości obiektu od granicy z działką sąsiednią WINB stwierdził, że z projektu zagospodarowania terenu wynika, iż w celu doprowadzenia do zgodności lokalizacji ściany budynku z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 1225 ze zm.) – dalej: "rozporządzenie z dnia 12 kwietnia 2002 r.", należy zlikwidować otwór drzwiowy znajdujący się w ścianie oddalonej od granicy działki 3,6 m. Powyższy projekt zagospodarowania terenu został zatwierdzony przez organ nadzoru budowlanego decyzją z dnia 15 grudnia 2025 r. i jest wiążący zarówno dla strony, jak i dla organów. Jeśli inwestor nie wykona obowiązku wynikającego z zapisów zatwierdzonego projektu zagospodarowania terenu, PINB zobowiązany będzie do dalszego prowadzenia postępowania administracyjnego. Z kolei odnosząc się do zagadnienia niewłaściwego naniesienia granicy pomiędzy działkami nr B i nr A WINB wyjaśnił, że jedynym aktualnym opracowaniem nadal pozostaje znajdująca się w aktach sprawy mapa do celów projektowych sporządzona w październiku 2025 r. przez geodetę G.G. Na powyższą decyzję skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie podnosząc, że wydana decyzja narusza interes prawny poprzez niesłuszne potwierdzenie przez WINB sporządzonego projektu zagospodarowania terenu na podstawie fałszywych i nieważnych map geodezyjnych. Zdaniem skarżącej, sporządzone przez geodetę mapy mają charakter jedynie poglądowy, nie mają one żadnego źródła w danych geodezyjnych. Podniosła również, że jedynym dokumentem do wznowienia właściwej granicy była mapa z 9 kwietnia 2019 r., która wskazuje prawidłową powierzchnię działek i właściwy przebieg granicy pomiędzy działkami nr B i nr A. Ponadto skarżąca stwierdziła, że odległość ganku od właściwej granicy wynosi jedynie 1,5 m, podczas gdy powinna wynosić 3 m od granicy działki nr B, bez otworów okiennych i drzwiowych. W odpowiedzi na skargę WINB wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 16 czerwca 2026 r. inwestor wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz.U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne są właściwe do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych, przy czym Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm. – dalej: "p.p.s.a."). Zakres kontroli Sądu wyznacza art. 134 § 1 tej ustawy stanowiący, iż sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji w świetle powołanych wyżej kryteriów oraz w oparciu o akta sprawy, zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a., sąd nie stwierdził naruszeń przepisów prawa materialnego lub procesowego, które uzasadniałyby jej wyeliminowanie z obrotu prawnego. Przedmiot skargi stanowi decyzja WINB z dnia 10 lutego 2026 r. utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji zatwierdzającą projekt zagospodarowania terenu o numerze ewidencyjnym gruntu A oraz zezwalającą inwestorowi na wznowienie budowy obiektu budowlanego – przydomowego ganku o konstrukcji murowanej przy budynku mieszkalnym jednorodzinnym na działce nr A od strony działki nr B. Decyzja ta wydana została w toku uruchomionego postępowania legalizacyjnego dotyczącego ww. obiektu, zrealizowanego bez wzmaganego zgłoszenia. Postępowanie to prowadzone było w trybie uregulowanym w art. 48 i art. 49 p.b. Z treści art. 48 ust. 1 p.b. wynika, że organ nadzoru budowlanego wydaje postanowienie o wstrzymaniu budowy w przypadku obiektu budowlanego lub jego części będącego w budowie albo wybudowanego: 1) bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę albo 2) bez wymaganego zgłoszenia albo pomimo wniesienia sprzeciwu do tego zgłoszenia. Z kolei przepis art. 48 ust. 3 p.b. stanowi, że w postanowieniu o wstrzymaniu budowy informuje się o możliwości złożenia wniosku o legalizację obiektu budowlanego lub jego części, zwanego dalej "wnioskiem o legalizację", oraz o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej w celu uzyskania decyzji o legalizacji obiektu budowlanego lub jego części, zwanej dalej "decyzją o legalizacji", oraz o zasadach obliczania opłaty legalizacyjnej. W niniejszej sprawie po złożeniu przez inwestora wniosku o legalizację ww. obiektu, PINB postanowieniem z dnia 16 grudnia 2024 r. nałożył na inwestora obowiązek przedłożenia następujących dokumentów legalizacyjnych: decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, projektu zagospodarowania działki lub terenu, oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane dotyczącego działki nr A. Należy zauważyć, że przedłożenie ww. dokumentów, a następnie uiszczenie opłaty legalizacyjnej w wysokości ustalonej przez organ, stanowi podstawę do wydania decyzji o legalizacji, która: 1) zatwierdza projekt budowlany albo projekt zagospodarowania działki lub terenu oraz 2) zezwala na wznowienie budowy, jeżeli budowa nie została zakończona (art. 49 ust. 4 pkt 1 i 2 p.b.). PINB, po otrzymaniu wymaganych dokumentów legalizacyjnych i ich sprawdzeniu, a także uzyskaniu informacji o uiszczeniu opłaty legalizacyjnej, decyzją z dnia 15 grudnia 2025 r. zatwierdził projekt zagospodarowania terenu oraz zezwolił na wznowienie budowy ww. obiektu budowlanego. Decyzja ta została utrzymana w mocy zaskarżoną decyzją WINB. Zdaniem Sądu, decyzje organów obu instancji nie naruszają prawa, zostały one poprzedzone prawidłowo przeprowadzonym postępowaniem wyjaśniającym, obejmującym taki zakres, jaki uzasadniony i konieczny był z racji etapu postępowania legalizacyjnego. Organy dokonały oceny obejmującej wywiązanie się inwestora z obowiązku przedłożenia dokumentów niezbędnych do legalizacji i uiszczenia ustalonej w drodze postanowienia właściwego organu opłaty legalizacyjnej. Biorąc pod uwagę przebieg postępowania i zgromadzony w nim materiał dowodowy, w tym przedłożone przez inwestora dokumenty (decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, projekt zagospodarowania terenu, oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane), należało uznać, że rację ma WINB stwierdzając w zaskarżonej decyzji, iż wymogi legalizacji zostały spełnione, opłata legalizacyjna została uiszczona, możliwe więc było zatwierdzenie projektu zagospodarowania terenu oraz zezwolenie na wznowienie budowy obiektu budowlanego – przydomowego ganku o konstrukcji murowanej przy budynku mieszkalnym jednorodzinnym. Należy również zauważyć, że WINB wyjaśniając w zaskarżonej decyzji kwestię odległości ww. obiektu od granicy z działką skarżącej wskazał, że z projektu zagospodarowania terenu wynika, iż ściana budynku inwestora (przydomowego ganku) oddalona jest 3,6 m od granicy działki. Zatem w celu doprowadzenia do zgodności lokalizacji ściany budynku z przepisami rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r., należy zlikwidować otwór drzwiowy znajdujący się w tej ścianie. Powyższy projekt zagospodarowania terenu został sporządzony przez geodetę posiadającego wymagane uprawnienia, ze znajdującej się w tym projekcie mapy wynika, że ściana przydomowego ganku oddalona jest od granicy działki skarżącej o 3,6 m i w tej sytuacji organy nie były uprawnione do kwestionowania odległości ściany budynku od granicy działki skarżącej. Tym samym wszelka argumentacja skargi wskazująca na wadliwość wyznaczenia granicy pomiędzy jej działką a działką inwestora nie może być przedmiotem oceny w niniejszej sprawie. Sąd administracyjny ani organy orzekające w niniejszej sprawie nie są uprawnione do ustalania przebiegu granicy między działkami. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a, skargę oddalił.