II SA/Ol 182/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi kasacyjnej A.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 9 marca 2022 r., sygn. akt II SA/Ol 182/22 w sprawie ze skargi A.M. na działalność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej [...] postanawia odrzucić skargę kasacyjną.

Postanowieniem z 9 marca 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę A.M. na działalność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej [...]. Pismem zatytułowanym "skarga na odpis odpowiedzi na skargę z dn. 10.03.2022 r", wniesionym w terminie do złożenia skargi kasacyjnej na ww. postanowienie, skarżąca zakwestionowała stanowisko organu gminy, wyrażone w odpowiedzi na skargę. W odpowiedzi na wezwanie Sądu z 23 marca 2022 r., skarżąca wyjaśniała, że ww. pismo jest skargą kasacyjną. Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, ze zm.), dalej: p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Stosownie zaś do art. 175 § 1 i § 2 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, chyba że skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Uwzględniając powyższe należy stwierdzić, że wniesioną skargą kasacyjną, jako niedopuszczalną, należało odrzucić, gdyż została sporządzona przez skarżącą, która nie należy do kręgu osób zwolnionych, z racji wykonywanego zawodu prawniczego lub z tytułu posiadania odpowiedniego stopnia naukowego, z obowiązującego przymusu adwokacko-radcowskiego. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 178 i art. 175 § 1 i § 2 p.p.s.a., należało postanowić, jak w sentencji.