II SA/Ol 178/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Adam Matuszak Sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2021 r.. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Prokuratora Okręgowego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zmiany decyzji dotyczącej zezwolenia na zajęcie pasa drogowego postanawia umorzyć postępowanie sądowe. WSA/post.1 – sentencja postanowienia

Prokurator Okręgowy wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z "[...]" r., nr "[...]", którą Kolegium uchyliło decyzję organu I instancji i orzekło co do istoty sprawy w ten sposób, że zmieniło decyzję ostateczną Dyrektora Zarządu Dróg Powiatowych z dnia "[...]" r. dotyczącą zezwolenia na zajęcie pasa drogowego w pasie drogowym drogi powiatowej Nr "[...]" w celu umieszczenia urządzeń infrastruktury technicznej niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego tj. budowa kanalizacji kablowej dla sieci szerokopasmowej i ustalającą opłatę za zajęcie pasa drogowego, w pkt 10 lit. b) w ten sposób, że ustaliło opłatę za zajęcie pasa drogowego: za każdy kolejny rok 2015 - 2019 w wysokości po 90.122,00 zł, za 2020 r. w wysokości 29.234,04 zł, w tym za styczeń, luty i marzec 2020 r. w wysokości 22.468,77 zł (450,61 m2 x 200 zł/rok x 91 dni), za kwiecień 2020 r. - grudzień 2020 r. w wysokości 6765,32 zł (450,61 m2 x 20 zł/rok x 274 dni), za każdy kolejny rok od 2021 do 2039 w wysokości po 9012,20 zł. Prokurator zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 155 Kodeksu postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, a także o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. Pismem z 27 kwietnia 2021 r. Prokurator Okręgowy cofnął skargę i wniósł o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na wniosek organu, przy braku sprzeciwu skarżącego, na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."). Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Natomiast w myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W rozpoznawanej sprawie cofnięcie skargi jest dopuszczalne, ponieważ ani nie zmierza do obejścia prawa, ani zaskarżona decyzja nie jest dotknięta wadą nieważności. W takiej sytuacji, ponieważ cofnięcie skargi jest dla sądu wiążące, z mocy powołanego wyżej art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.s. należało umorzyć postępowanie sądowe.