II SA/Ol 172/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 marca 2017 r. sprawy ze skargi A.P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" r., nr "[...]" w przedmiocie rozbiórki obiektu postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis od skargi w kwocie 500 zł (słownie: pięćset złotych).

W dniu 23 stycznia 2017 r. (data nadania pocztowego) A.P., reprezentowany przez r.pr. A. B., zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" r., nr "[...]", utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" r., nakazującą skarżącemu rozbiórkę drewnianego budynku rekreacji indywidualnej z poddaszem, usytuowanego na działce nr "[...]", obręb S., gm. P., wybudowanego bez pozwolenia na budowę. W skardze pełnomocnik podała, że pełnomocnictwo znajduje się w aktach sprawy. Na mocy zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II z dnia 24 lutego 2017 r. pełnomocnik skarżącego została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł oraz do złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania doręczone zostały na adres kancelarii radcy prawnego w dniu 3 marca 2017 r. W wykonaniu wezwania skarżący uiścił w wyznaczonym terminie wymagany wpis od skargi. Nie przedłożono natomiast żądanego pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu. Organ II instancji wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. W rozpatrywanym przypadku skarga wywiedziona została przez radcę prawnego, która wskazała, że działa w imieniu skarżącego. Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Stosownie do art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. W razie zaniedbania powyższego obowiązku, na zasadzie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., przewodniczący wzywa stronę do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. W rozpatrywanej sprawie pełnomocnik skarżącego, mimo prawidłowo doręczonego wezwania oraz zawartego w nim pouczenia o skutkach zaniedbania nałożonego obowiązku, nie udokumentowała w należyty sposób uprawnienie do reprezentowania skarżącego, co obligowało Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., wobec nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W postanowieniu z dnia 14 października 2016 r., sygn. akt II GZ 1022/16 (publ. na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl) Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że w świetle jednoznacznej treści przepisu art. 46 § 3 p.p.s.a. fakt, że żądany dokument pełnomocnictwa znajduje się w aktach administracyjnych nie ma żadnego znaczenia, ponieważ dokument nie został złożony przed sądem w danej sprawie, którą należy rozumieć jako sprawę sądową. Sąd podziela również prezentowane w orzecznictwie stanowisko, w myśl którego zaniedbanie pełnomocnika obciąża stronę skarżącą, która zdecydowała się działać przez pełnomocnika. W takiej sytuacji nie ma podstaw do przyjmowania, że omówiony brak formalny skargi mógłby stać się innego rodzaju brakiem formalnym i w dalszym ciągu podlegać uzupełnieniu przez stronę skarżącą, np. poprzez własnoręczne podpisanie skargi przez skarżącego (por. postanowienia NSA: z dnia 9 lutego 2017 r,. sygn. akt II GZ 1157/16; z dnia 24 stycznia 2017 r., sygn. akt II OZ 34/17; z dnia 1 marca 2017 r., sygn. akt II FZ 866/16; z dnia 8 marca 2017 r., sygn. akt I FZ 13/17, publ. na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl) Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w postanowieniu.